Saint Vitus, Black Sabbath, Judas Priest, Count Raven, Solitude Aeternus en Reverend Bizarre. Daar haalt het Amerikanse Upwards Of Endtime de mosterd. Ex-leden van (de eerste) Atrocity en Blastmat hadden even genoeg van al die herrie en dit titelloze debuut is het tastbare resultaat.

Lekkere zware mid-tempo riffs, een pompende ritmesectie en de Ozzy-achtig stem van Phil maken dit album tot een feest der herkenning voor de classic doom fan. De composities zijn erg melodieus, elke zanglijn pakkend en de teksten lekker simpel. Af en toe wordt het gaspedaal echter wel teveel ingedrukt en dan klinkt het alsof we naar een punkband luisteren. We verschieten dan ook niet dat de heren The Misfits en Motörhead óók tot hun favoriete bands rekenen. Andere aparte (maar dan wel slechtaardige) afwijkingen zijn het totaal misplaatste Joodse gezang in “Jerhume Brunnen” en het titelnummer dat bestaat uit 24 minuten stilte gevolgd door drie minuten vage remix-herrie. Dat kost minpunten! Net zoals de wel erg matige productie dat bij zulke ervaren muzikanten eigenlijk niet meer mag.

Dit plaatje is dus gewoon lekkere WWD met wat vage punk-elementen. WWD? Ja! Warm Weer Doom! De nieuwe plaat is trouwens ook al af, “Sadly Never Fore” getiteld, en komt later dit jaar uit.

Tracklist:
1. Conquerors
2. Phantom Limbs
3. Battlefield
4. Hellnight
5. I Am Legend
6. Stairway To Hell
7. Jerhume Brunnen
8. Dead To Me
9. Wish It All Away
10. Upwards Of Endtime