Voor ik mij aan het nieuwe album van deze bekende vikingband waagde, heb ik de vorige vier werkjes nog eens aandachtig beluisterd. Zoiets is zeer interessant, want zo bemerk je de evolutie die Thyrfing doormaakt. Het titelloos debuut uit 1998 was nog vrij simpel van opzet zodat de heren pas doorbraken met de legendarische opener ‘Prelude/Storms of Asgard’ van ‘Valdr Galga’. De beste melodieuze vikingmetalhymne aller tijden? Op de derde plaat ‘Urkraft’ bouwden ze hun status uit en opvolger ‘Vansinnesvisor’ is dankzij een magistrale sfeer het magnum opus van deze Zweden.

Het nieuwe ‘Farsotstider’ (Engelse vertaling is ‘Times Of Plague’) valt niet echt te vergelijken met het vorige werk. ‘Höst’ en ‘Baldersbalet’ zouden niet misstaan op ‘Vansinnesvisor’ maar het overige materiaal is vooral hard en ritmische georiënteerd. De death en black invloeden zijn nog nooit zo duidelijk uit de modder gekomen, de folk-invloeden zijn minimaal aanwezig, de sfeer is grimmiger, de teksten zijn voor het eerst volledig in het Zweeds, de opbouw van de nummers is meer experimenteel en zanger Thomas Väänänen heeft nog nooit zo smerig geklonken. Vooral het tweede deel van het album is erg geslaagd en tot mijn groot jolijt is de ruggengraat van ‘Elddagjämning’ zowaar een verslavend slepende Hypocrisy-riff. Vrolijke vikingmetal? Neen, Thyrfing heeft vooral een erg stoer metalalbum gemaakt!

Elke extreme metalfan moet ‘Farsotstider’ maar eens beluisteren. En herbeluisteren want dit is toch wel een groeiplaat die je pas na meerdere luisterbeurten bij de keel grijpt. De meningen zullen sterk verdeeld zijn over dit opus maar niemand kan ontkennen dat Thyrfing steeds een eigen weg volgt en niet kiest voor gemakkelijk succes. En dat verdient respect.

Tracklist:
1. Far at Helvete
2. Jag Spår Fördärv
3. Farsotstider
4. Höst
5. Själavrak
6. Elddagjämning
7. Baldersbalet
8. Tiden Läker Intet