Er zijn van die bands die niet van ophouden weten. Adempauze? Hoezo adempauze? Op vakantie gaan met een golfstick en een zwembroekje met palmboompjes? Vergeet het maar. Even een jaartje geen muziek maken? Eeeeecht niet! En onder het mom van een dag zonder metal is een dag niet geleefd stuiteren ze voort, tot ons aller grote vreugde. Dat is dan wel de bedoeling, tenminste.

De Amerikaanse Cianide is nou typisch zo`n band. Al sinds 1990 houden deze rakkers het metalminnend publiek goed bezig door bijna ieder jaar wel met iets nieuws op de proppen te komen. Dan weer een demo, dan weer een split, dan weer een full-length. Zelden gunnen de Cianiders zich een moment der lamlendigheid. En werden we vorig jaar nog rijkelijk getrakteert op "Dead And Rotting" komt Cianide ook dit jaar weer met een volledig albumpje aanzwaaien. "Hell's Rebirth" staat op uw drempel, dus ik zou maar even opendoen.

De hamvraag is nu natuurlijk wat "Hell's Rebirth" voor ons uit de juten zak zal toveren. En om maar meteen met de deur in huis te vallen, gij die op een zeer frisse wind door de lange manen heeft gerekend, u kunt de juten zak maar beter dicht laten. Maar bent u niet vies van een oude formule voorzien van een licht briesje, openrukken die handel!
Cianide vervolgt op "Hell's Rebirth" eigenlijk wederom datgene waar ze zich door de jaren heen mee vertrouwd hebben gemaakt. Een flinke portie zware death metal, gehuld in een mistig, soms ietswat dof en stoffig geluidsjasje. De doomy invloeden zijn nog goed hoorbaar in de death metal vertolking die Cianide voor haar rekening neemt, al is "Hell's Rebirth" over het algemeen genomen wel een tandje sneller dan dat we van Cianide gewend zijn. Hoewel de vertrouwde slepende passages nog met regelmaat van de klok om de hoek komen spieken drukt Cianide met herboren enthousiasme op de gas.
Ontdanks dat deze schijf wat sneller van aard is blijft de algehele sound wel typisch Cianide. De nummers gaan gebukt onder een enorm gewicht (en in combinatie met lomp en bruut is dat natuurlijk een prettig gegeven), de speakers regenen bakstenen en druppels lood. De productie zorgt voor een wazige laag waarmee Cianide zich in combinatie met de aanwezigheid van doomse mistroostigheid van een hoop andere death metal weet te ontdoen. De gitaren geven zo nu en dan een flinke (doch gedempte) gil en de drums ratelen ons zowaar wat pakkende deuntjes toe.

Dat Cianide rode pepertjes in de kont heeft gekweekt is inmiddels wel duidelijk. Maar dat deze band nog steeds kwaliteit levert mag nog zonder meer even vermeld worden. Voor liefhebbers van misschien ietswat oudbollige doch alles behalve doorsnee death metal is "Hell's Rebirth" een must. Welcome to hell, motherfucker!
En nu is het weer wachten op de jaarwisseling

Tracklist:
1. Age Of Hell's Rebirth
2. Death Metal Maniac
3. Trust No One
4. Curse Of The Dead
5. Fires Thet Consume
6. Worlds Abyss
7. Powerhead
8. Sickened To Behold
9. Wormfeast