De DVD bestaat eigenlijk uit twee schijven: één met twee liveoptredens en wat clips en één met een documentaire over de band. Voor de meeste mensen zullen de concerten het interessantste zijn, maar juist daar schort het nogal aan. Het eerste concert, onder de noemer Live Pandemonium, is opgenomen op Party.San 2003 en dat had Behemoth niet moeten doen. Iedere geluidsexpert kan je vertellen dat het een helse taak is om de geluidsmuur van Behemoth onder festivalomstandigheden goed uit te mixen, laat staan goed op band krijgen. Dat euvel speelt ook op deze DVD op. De drums van Inferno, die normaal de oren van je hoofd horen de beuken, klinken nu meer als een opgevoerde schrijfmachine en de riffs van Nergal en Havoc gaan regelmatig verloren in een moeras van geluid. Nog een nadeel van een festival: niet iedereen is voor Behemoth gekomen en dat is aan het publiek te merken. Een paar headbangers hier en daar en ze klappen allemaal braaf, maar het vonkt voor geen meter.
Het tweede optreden, Mother Kaoz On Stage, is in ieder geval opgenomen in een fatsoenlijke zaal (type HMH) en knalt daardoor geluidstechnisch gelukkig veel meer. Dat is dan echter ook de enige verbetering, want ook hier was er sprake van een festival en dus een murw gebeukt, suf reagerend publiek. Door het gebrek aan goeie verlichting (de band staat gewoon in vol daglicht te spelen wat vrolijk door de ramen naar binnen komt) is de sfeer ook ver te zoeken. Bovendien lijkt dit concert opgenomen door iemand die Behemoth hier voor het eerst zag. Hoor je een solo van Nergal, dan kijk je in de neusgaten van bassist Novy en doet die weer iets interessants dan komen de handen van Havoc voorbij. Die foute montage is behoorlijk sfeerbedervend en verpest voor mij een deel van het kijkplezier. Natuurlijk speelt Behemoth op beide optredens alsof Lucifer ze op de hielen zit en qua setlist, inzet en technische uitvoering valt er verder ook niets aan te merken op Crush.Fukk.Create, maar Behemoth had er veel beter aan gedaan als ze zelf veel meer op de productie hadden gezeten.
Wat rest is de documentaire en ook daar ben ik niet onverdeeld over. Een interview met Nergal wordt afgewisseld met handycam-beelden en amateuropnames van Behemoth op verschillende tours en bij de opnames van Zos Kia Cvltvs. Erg amusant om naar te kijken, vooral de beelden van de tour met Amon Amarth werken flink op de lachspieren. Als diepgaande documentaire over het ontstaan van Behemoth is de waarde echter nul. Bijna al het materiaal stamt uit de periode 2000-2003 en het Black metal-verleden van de band wordt, op wat opmerkingen van Nergal na, systematisch genegeerd. Als liefhebber van de huidige Behemoth-sound zit ik daar niet mee, maar voor de meeste mensen zal dit afbreuk doen aan het beeld wat zij van de band hebben.
Samenvattend kun je stellen dat Behemoth hard geprobeerd heeft om een kwaliteitsproduct af te leveren, maar dat het er op de fijne kneepjes nog wat aan schort. De tomeloze inzet van Nergal en consorten komt echter wel naar voren en de diehard Behemoth-fans zullen zich aan Crush.Fukk.Create geen buil vallen, maar ieder die de band nog niet zo goed kent adviseer ik toch de Metal Mind-DVD.
