Het Zweedse Thundermother bestaat inmiddels meer dan vijftien jaar en is met Dirty & Divine toe aan zijn zesde studioplaat. Het dameskwartet onder leiding van gitariste Filippa Nässil heeft sinds de vorige schijf de nodige personeelswisselingen ondergaan. Sterker nog, Nässil was voor de tweede keer het enig overgebleven lid, want al eerder was haar volledige band vertrokken/ontslagen. Vervanging werd ook ditmaal snel gevonden, want zangeres Linnéa Vikström (onder andere ex-Therion live) hapte toe na jaren eerder al eens bedankt te hebben voor de positie. Joan Massing neemt de drumpartijen voor haar rekening en na een periode van afwezigheid keert bassiste Majsan Lindberg terug.
De stevige hardrock van Thundermother moet je niet alleen horen, maar ook zien en voelen. De nieuwe line-up heeft de afgelopen jaren flink rondgetoerd en deze nieuwe schijf krijgt ook de nodige live-ondersteuning. Wanneer je de dames op het podium bezig hebt gezien, mag het niet als een verrassing komen dat er gekozen is voor live-opnames in de studio, waardoor het allemaal net wat levendiger en rauwer klinkt. Voor de muziek in het straatje van AC/DC, Kiss, ZZ Top, Motörhead en meer is er geen betere wijze denkbaar.
Het nieuwe werk hakt er vanaf de eerste gitaarhalen goed in. De songs zijn niet heel verrassend, maar pakken over het algemeen snel en worden goed uitgevoerd. Van de popinvloeden die op de laatste paar platen voorbijkwamen, is afscheid genomen. Thundermother keert terug naar een ruiger geluid. De energie spat ervan af. Daarbij trekt niet alleen de bulderbas van Massing de aandacht, maar ook het heldere, bevlogen gitaarwerk weet te bekoren. Zangeres Vikström komt vooral met haar wilde uitspattingen beter voor de dag dan haar voorgangster. Er valt verder weinig aan te merken op de tien relatief korte tracks. Af en toe wordt er gekozen voor een luie oplossing met te veel herhaling (Speaking Of The Devil), maar het enthousiaste spel en de flinke vocale uitspattingen maken simpele tracks als Can You Feel It tot een waar rockfeest.
Uiteraard is naar eigen zeggen de nieuwe line-up de beste ooit en overtreft deze schijf alle andere. Het is in elk geval duidelijk dat de groep in goeden doen is en dat de accenten zijn verschoven van commercieel aantrekkelijke popinvloeden naar een vertrouwder hardrockgeluid. De liveproductie helpt daar een hoop bij. Met onder meer de rappe rockers Take The Power, I Left My License In The Future en het Kiss-achtige Can’t Put Out The Fire valt er genoeg te beleven voor liefhebbers van traditionele hardrock.
Tracklist:
1. So Close
2. Can’t Put Out The Fire
3. Speaking Of The Devil
4. Feeling Alright
5. Take The Power
6. I Left My License In The Future
7. Dead Or Alive
8. Can You Feel It
9. Bright Eyes
10. American Adrenaline
