Enquête

Wat is jouw favoriete song uit het jaar 1999?

Behemoth - Chant For Eschaton 2000
Blink-182 - All The Small Things
Children Of Bodom - Downfall
Cradle Of Filth - From The Cradle To Enslave
Creed - With Arms Wide Open
Dimmu Borgir - The Insight And The Catharsis
Dream Theater - The Spirit Carries On
HIM - Join Me In Death
Immortal - Withstand The Fall Of Time
In Flames - Colony
Korn - Falling Away From Me
Limp Bizkit - Break Stuff
Marduk - Panzer Division Marduk
Metallica - No Leaf Clover
My Dying Bride - She Is The Dark
Nevermore - Dreaming Neon Black
Nightwish - Sleeping Sun
Opeth - Face Of Melinda
Rage Against The Machine - Guerrilla Radio
Slipknot - Wait And Bleed
Sonata Arctica - Fullmoon
Static-X - Push It
Testament - D.N.R. (Do Not Resuscitate)
Type O Negative - Everyone I Love Is Dead
een andere kraker uit 1999

[ Uitslag | Enquêtes ]

    18 november:
  • Blackgold
  • Klone
  • Season Of The Dead & Turbowitch
  • 19 november:
  • Anneke van Giersbergen en Lesoir
  • Erdling
  • Fleshcrawl, Avulsed en Violentor
  • Hatebreed en Life Of Agony
  • Master Boot Record en Fulci
  • Sugar Spine en Braces
  • 20 november:
  • Accept, Dynazty en Tailgunner
  • Atrophy & Confess
  • Bees Made Honey In The Vein Tree en Hidden Since The Foundation Of The World
  • Fleshcrawl, Avulsed en Violentor
  • Iron Jinn en Temple Fang
  • 21 november:
  • Accept, Dynazty en Tailgunner
  • Bees Made Honey In The Vein Tree, Hidden Since The Foundation Of The World en We Are The Harvest
  • Chelsea Wolfe en A.A. Williams
  • I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
  • Tusky en Rats And Daggers
  • 22 november:
  • I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
  • Iron Jinn en Temple Fang
  • Juneau & Traanbaard
  • Pro-Pain, Spear en Schizm
  • 23 november:
  • Long Distance Calling
  • Moral Law, Rising Risk en Spear
  • 24 november:
  • Imperial Triumphant en Knoll
    18 december:
  • Backfire! en Traumatizer
  • Dayseeker, Northlane en Siamese
Kalender
Vandaag jarig:
  • Ben Varon (Amoral) - 43
  • Edd Griles (regisseur)† - 81
  • George Aspiotis (Spitfire) - 53
  • Herman Rarebell (Scorpions) - 77
  • Jan Kuehnemund (Vixen)† - 73
  • Jeff Ward (Nine Inch Nails)† - 64
  • Jonathan "Johnny Christ" Seward (Avenged Sevenfold) - 42
  • Kirk Hammett (Metallica) - 64
  • Stefan Zobel (Boomerang) - 55
  • Stian Tomt "Shagrath" Thoresen (Dimmu Borgir) - 50

Vandaag overleden:
  • Bjørn Müller (Backstreet Girls) - 2024
  • Malcolm Young (AC/DC) - 2017
  • Michael Kamen (componist) - 2003
  • Mick Rock (fotograaf) - 2021
Review

Rotting Christ - Pro Xristou
Jaar van release: 2024
Label: Season of Mist

Rotting Christ - Pro Xristou

Het Griekse Rotting Christ is al actief sinds 1989 en heeft vanaf dat moment een constante stroom platen afgeleverd. In die vijfendertig jaar is de band uitgegroeid tot een internationale top-act. Met Pro Xristou leveren de Griekse broertjes Sakis (zang, gitaar) en Themis Tollis (drums), die al sinds het begin de drijvende kracht achter de band vormen, hun veertiende langspeler af, vijf jaar na het verschijnen van de vorige, The Heretics (2019).

Wat opvalt aan de enorme output aan demo’s, langspelers en ep’s, is dat de kwaliteit altijd vrij constant gebleven is, ondanks het feit dat de band in vergelijking met de extreme black metal uit de beginjaren gestaag melodieuzer geworden is. In de loop van de tijd zijn er steeds meer theatrale en symfonische elementen de muziek binnengeslopen, die uiteindelijk evolueerde naar een sound die je melodische en majestueuze gotische metal zou kunnen noemen, met stevige invloeden uit de black en pagan metal. Sakis Tollis, het creatieve brein van de gebroeders, heeft altijd een neus gehad voor goede composities en slaagde er telkens in de balans tussen de toenemende invloed van de diverse stilistische elementen te bewaren en alles tot een pakkend geheel te smeden.

Kenmerkend voor Sakis is dat hij heel stijlvast is en dat hij van plaat tot plaat maar heel weinig varieert. Dit komt de herkenbaarheid van de muziek zeker ten goede, die deels verantwoordelijk is voor het succes van de band. Echter, de grens tussen herkenbaarheid en herhaling is heel dun. En het is het gebrek aan variatie, ook al merkbaar op de voorganger The Heretics (2019), dat op Pro Xristou tegen de band begint te werken. Neem nu het openingsnummer, The Apostate. Het tempo ligt laag, de gitaren zijn naar de achtergrond gedrukt en een van de vele lagen in het tapijt van geluid geworden. Het ritme is slepend, deinend bijna, en doomy, waarbij Sakis vooral praat en nauwelijks zingt. Het klinkt prachtig, de sfeer is dik in orde, de productie en uitvoering zijn bijna perfect, maar muzikaal gezien gebeurt er te weinig om te blijven boeien. Er is nauwelijks variatie in tempo, waarbij de muzikale motieven en de riffs zich blijven herhalen tot het einde. Het lijkt erop alsof het verhalende aspect de overhand heeft gekregen.

En dat probleem zet zich voort op de rest van het album. De eerste vier nummers zijn zo vergelijkbaar in tempo, sfeer en opbouw, dat ze nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. Daarna begint La Lettera Del Diavolo wat agressiever, met een blastbeat en ruiger gitaarwerk, om vervolgens weer weg te zakken in het inmiddels bekende tempo en ritme. Ook The Farewell en Saoirse hebben een aardig begin met een goede riff en een wat hoger tempo, dat voor wat afwisseling zorgt, maar ondergaan onverbiddelijk een eender lot.

Het lijkt erop dat songwriter Sakis te lijden heeft gehad aan een groot gebrek aan inspiratie. In de opbouw van de composities overheerst de herhaling, alsof hij dezelfde blauwdruk voor het gehele album gebruikt heeft. Een blauwdruk, overigens, die ook op The Heretics al te herkennen is. Dat hoeft op zichzelf nog geen probleem te zijn, als de individuele tracks onderscheidend genoeg zijn, maar dat is niet het geval. Halverwege beginnen de nummers in elkaar over te lopen en weet je niet meer waar het ene eindigt en het andere begint.

De broertjes Sakis hebben hun sound de afgelopen jaren zorgvuldig fijngeslepen, met een aantal prachtige albums als resultaat. Maar op Pro Xristou zijn ze daarin toch echt een stap te ver gegaan door alle ruwe randjes vakkundig te verwijderen. Het is duidelijk dat ze het epische en het bombastische inmiddels als geen ander beheersen, maar met bombast alleen kom je er niet. Om emotie op te wekken zijn er contrasten en dynamiek nodig en dat is precies wat er ontbreekt. Hoe goed ze ook zijn in het neerzetten van epische soundscapes, het is te veel van hetzelfde en alle verrassing is verdwenen. Tegelijkertijd ontbreken ook de intensiteit en agressie die op hun eerdere werk te vinden is en die een tegenwicht vormen voor het theatrale vuurwerk.

Op The Heretics is het repetitieve karakter van de songs al merkbaar, maar is er nog voldoende intensiteit en passie om dit te compenseren. Dat is nu helaas niet zo, waardoor Pro Xristou een van de zwakkere releases van de band is geworden. Maar één sneeuwvlok maakt nog geen winter. Ik heb altijd veel respect gehad voor het werk van de broertjes Tollis. Ze hebben reeds een lange en productieve carrière achter zich, met vele hoogtepunten. Toegegeven, Pro Xristou is niet een van hun beste platen, maar er is geen enkele band die alleen maar meesterwerken heeft afgeleverd. Dus laten we vol goede moed wachten op de volgende.

Tracklist:
1. Pro Xristoy
2. The Apostate
3. Like Father, Like Son
4. The Sixth Day
5. La Lettera Del Diavolo
6. The Farewell
7. Pix Lax Dax
8. Pretty World, Pretty Dies
9. Yggdrasil
10. Saoirse

Score: 70 / 100

Reviewer: Jürgen
Toegevoegd: 23 juli 2024

Meer Rotting Christ:

Zoeken
    16 november:
  • Ancestros - Blasfemia Austral
  • No One Leaves - Splitting (EP)
  • 20 november:
  • Ankor - I See Red
  • Any Given Sin - Until We Disappear
  • Apotheus - The Complex Permutation
  • Berlial - Des Crevettes Sans Tête
  • Black Pegasus - Noctis Monstrum
  • Bonjour Tristesse - Disaster Triumphant
  • Cave Moth - Useless Spawn, Sapient Husk (EP)
  • Chants - Echoes
  • DOMKRAFT - Night Songs
  • Dothe - Dothe
  • Down - Volume V
  • Eyes of Agony - When They Return
  • Girish And The Chronicles - Disintegrate
  • Golgothan Remains - Born From Darkness Absolute
  • Grey Sky Bleed - Only Dust You Are
  • Grymheart - Wake Not The Beast
  • Herba Mate - Bolide I & II
  • In:tides - In:tides
  • Jupiter Cyclops - One Eye Opens
  • Lars Eric Mattsson - Spiriting
  • Maceration - Mercy To The Miserable
  • Obsidian Church - Stonebound
  • OmegaShift - The Burden of Storms
  • Pekka Laine - Pekka Laine & The Enchanted in Astral Mood
  • Psychoparalysis - Spectrum of Suffering
  • Ravenswarm - Echoes of Ruin
  • Replicant / Elitist - Indomitable Hostility
  • SACCAGE - Chronophage
  • Saraksh - Abiram
  • Sick Saints - BrutalGlam
  • Sickwood - May the Surface Be Condemned
  • Somn - Consecration
  • Strange Horizon - The Plague Is Watching
  • Suicide Silence - Graceless
  • The Foreshadowing - Ozymandias
  • Thy Catafalque - XIII: Sárga erdő
  • Trivium - Crown In The Grave
  • Vulkan Grit - Godslaying Arcane Panoply
  • Wolf - Hour of the Wolf
  • 23 november:
  • Burnt Witch - Burnt Witch
  • 24 november:
  • Calvary / Veins Like Vines - (split)
  • Deliquesce - (dis)harmony
  • Deliquesce - (dis)harmony (EP)
  • Oerheks - De Stroom

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.