Het Amerikaanse Amiensus is niet de meest productieve band, maar nieuw materiaal van de mannen is altijd bovengemiddeld interessant. Dat komt vooral door de vrij unieke blend van stijlen die het vijftal weet te creëren. Hoewel de basis oorspronkelijk in de atmosferische black metal ligt (het oudere werk roept herinneringen op aan Agalloch), is Amiensus met iedere nieuwe langspeler avontuurlijker te werk gegaan. Inmiddels hebben de heren een stijl ontwikkeld die invloeden uit de black metal, doom, melodieuze death en progressieve metal combineert.

Met Reclamation (Part 1) is Amiensus toe aan zijn vierde langspeler sinds de oprichting in 2010. De plaat is vier jaar in de maak geweest. In die tijd hebben de muzikale ideeën kunnen rijpen en heeft de band kunnen slijpen aan de composities. En dat is te horen, want dit album is niet alleen bijzonder divers, maar zit ook fantastisch in elkaar. Met een gemiddelde lengte van zo’n zes minuten zijn de nummers niet eens buitensporig lang, maar er gebeurt ontzettend veel. Schijnbaar moeiteloos wisselt Amiensus binnen de tracks tussen sfeervolle folkpassages, ruige blackmetalversnellingen, progressieve ritmes en heroïsche momenten. De uitstekende productie zorgt ervoor dat alle details goed tot hun recht komen.

Eigenlijk is de ijzersterke openingstrack Blink Of The Moment al een voorbode van de rest van het album. Het nummer bouwt subtiel op en ontwikkelt zich tot een groots klinkend werkstuk met meeslepende riffs, kolkende versnellingen en epische cleane zanglijnen, die worden afgewisseld met grimmige screams en sterke grunts. In veel tracks, zoals in het dynamische Reverie, vallen de ondersteunende bijdragen van Kakophonix (cello) en cleane vocalen van verschillende gastzangers op. Een ander pluspunt is het vaak prachtige, zeer gelaagde gitaarwerk, dat zowel progressief en melodieus als catchy is. Het helpt dat er drie – op een enkel moment zelfs vier – gitaristen zijn.

Niet alleen binnen de individuele nummers, maar ook tussen de tracks onderling is de afwisseling groot. Het ruim acht minuten durende Sun And Moon begint bijvoorbeeld met kalm en sereen getokkel in combinatie met plechtige cleane vocalen, om zich langzaam richting cineastische, warme en gedetailleerde post-rock te bewegen. Ook het zeer fraaie, instrumentale Transcendence Through Grief wordt gekenmerkt door zijn dromerige, melancholische karakter. Op andere momenten, zoals in het enerverende Consciousness Throughout Time, neigt Amiensus bijna richting epische death metal, met een prachtige, rijke cellobijdrage die voor een lichtelijke Ne Obliviscaris-vibe zorgt. Vermillion Fog Of War komt het felst uit de speakers. Blastbeats en tremoloriffs geven de track een typische blackmetalsfeer mee.

Zo weten de Amerikanen in vijftig minuten een enorm rijke sound neer te zetten. Des te knapper is het dat de potpourri aan stijlen aan elkaar wordt gekneed in uitstekende, vloeiende composities, die vol details zitten. Met Reclamation (Part 1) levert Amiensus zijn meest dynamische en avontuurlijke album tot op heden af. Een genot voor de avontuurlijk aangelegde luisteraar. En het mooie is dat het tweede deel binnenkort ook al verschijnt. Laten we hopen dat Amiensus met dit ambitieuze tweeluik eindelijk het brede publiek krijgt dat de band al sinds zijn begindagen verdient.

Tracklist:
1. Blink Of The Moment
2. Reverie
3. Senses Amplified
4. Sun And Moon
5. Consciousness Throughout Time
6. Vermillion Fog Of War
7. Spoken Into Will
8. Transcendence Through Grief