Pit
Enquête

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in januari 2023 is uitgebracht?

...And Oceans – As In Gardens, So In Tombs
Ahab – The Coral Tombs
Atrocity – Okkult III
Beyond The Black – Beyond The Black
Black Star Riders – Wrong Side Of Paradise
Death Engine – Ocean
Defy The Curse – Horrors Of Human Sacrifice
Esoctrilihum – Funeral
For I Am King – Crown
Hoplites (Ὁπλίτης) – I Lied
Høstsol – Länge Leve Döden
Imperium Dekadenz – Into Sorrow Evermore
Iravu – A Fate Worse Than Home
Katatonia – Sky Void Of Stars
Killer – Hellfire
Måneskin – Rush!
Obituary – Dying Of Everything
Riverside – ID.Entity
Schavot – Kronieken Uit De Nevel
Thy Darkened Shade – Liber Lvcifer II: Mahapralaya
Twilight Force – At The Heart Of Wintervale
Uriah Heep – Chaos And Colour
VV – Neon Noir
Walg – III
een ander studio-album uit januari 2023

[ Uitslag | Enquêtes ]

    8 februari:
  • Manowar
  • 9 februari:
  • Napalm Death, Doom, Siberian Meatgrinder en Show Me The Body
  • 10 februari:
  • Diablo Swing Orchestra
  • Distant en Changing Tides
  • Dream Theater
  • For I Am King en Another Now
  • Sepiroth, Carceri en Buried
  • 11 februari:
  • Dizzy Mizz Lizzy en Jesper Binzer
  • For I Am King en Another Now
  • John Mitchell
  • Smyrna Death Fest
  • 12 februari:
  • Dream Theater
  • Up The Irons (met Dennis Stratton)
  • 13 februari:
  • Rolo Tomassi, Holy Fawn en Heriot
Kalender
Vandaag jarig:
  • Gas Lipstick (HIM) - 52
  • Morgan "Mogge" Löfstedt (Wulfgar) - 40
  • Paul Barker (Ministry) - 64
  • Vince Neil (Mötley Crüe) - 62

Vandaag overleden:
  • Tony Destra (Cinderella) - 1987
Review

Ὁπλίτης - Ψευδομένη
Jaar van release: 2023
Label: Eigen Beheer

 -

Ὁπλίτης (lees Hoplites) is een nieuw project van de Chinese muzikant J.L., die ook de man is achter blackmetalband Vitriolic Sage. In 2021 bracht hij met dit nieuwe project de ep Ἡ Eἰκών uit en op de eerste dag van 2023 verblijdde hij ons uit het niets met zijn eerste langspeler: Ψευδομένη. Of de man een Griekse achtergrond heeft, of gewoon een enorme passie voor het oude Griekenland, is onduidelijk. Op het album na is er sowieso amper iets te vinden over dit project. Dat maakt eigenlijk niks uit, want het gaat nou eenmaal om de muziek. En dat is in dit geval herrie waar je u tegen zegt. Dissonante black en death metal om specifieker te zijn. Denk hierbij aan de kakofonie van een band als Deathspell Omega, gecombineerd met het technische vernuft van Plebian Grandstand.

Het doel van dit album lijkt wel om het je zo ongemakkelijk mogelijk te maken. Het bereikt dit doel voornamelijk door je enorm dissonante en chaotische muziek voor te schotelen. Op het eerste gehoor lijkt het onmogelijk om iets van houvast te vinden in de wanorde van gillende gitaarpartijen met lekker veel distortion en drumritmes die alle kanten op vliegen. De muziek gunt je amper adempauzes om even bij te komen. Toch vind je uiteindelijk hier en daar wat punten van herkenning. Een goed voorbeeld hiervan zijn de gitaarpartijen in Ψευδόμαντις en Ὁ Τῶν Δακρύων Άγγελος. In Μάντις hoor je dit ook goed terug. De intro en outro zijn korte adempauzes, maar het middenstuk is een chaos aan ruis en snel drumgerag.

De vocalen passen hier uitermate goed bij. J.L. laat vooral zijn screams horen, die goed bijdragen aan het algehele ongemak dat je ervaart tijdens het luisteren. Deze liggen vaak achterin de mix en zorgen voor een erg nare sfeer. Vooral als ze echt ver achterin de mix liggen en haast als een hees gefluister klinken, doen ze hun werk goed. J.L. blijkt daarnaast ook een uitstekende grunter. Zijn deathmetalgrunts klinken vol en snauwend en er zijn hardcore-invloeden in terug te horen. Hij gebruikt deze zangstijl minder, waardoor het des te harder binnenkomt wanneer hij ze inzet. De muziek krijgt dan een hoog ‘vuist-in-je-gezicht’-gehalte, zoals goed is te horen in onder andere Ψευδομάρτυς en Μάρτυς.

J.L. valt echter niet enkel terug op zijn chaotisch snelle speelstijl, maar kan ook tijdens langzame momenten deze naargeestige sfeer vasthouden. Dit is het beste te horen in Ὁ Τῶν Δακρύων Ψεῦδος , dat met acht en een halve minuut verreweg het langste nummer op het album is. Het drumwerk is stampender en qua gitaarwerk valt hij terug op een erg repetitieve blackmetalspeelstijl. Het nummer doet hierdoor een beetje denken aan de helse soundscapes die je ook hoort bij Akhlys.

Het is verbazingwekkend dat één man verantwoordelijk kan zijn voor de kakofonie de je op Ψευδομένη voorgeschoteld krijgt. De muziek is compleet dichtgeplamuurd met gekmakend gitaargerag, distortion en multiritmische drumpartijen. Het is zeker geen album dat je even rustig op de achtergrond opzet. Voor fans van Serpent Column, Deathspell Omega en Plebian Grandstand is dit echter een mustlisten.

Tracklist:
1. Δημήτηρ
2. Ψευδόμαντις
3. Ψευδομάρτυς
4. Ὁ Τῶν Δακρύων Ψεῦδος
5. Ὁ Τῶν Δακρύων Άγγελος
6. Μάντις
7. Μάρτυς
8. Θελκτήριον
9. Δηλητήρ

Score: 78 / 100

Reviewer: Sam
Toegevoegd: 19 januari 2023

Meer Ὁπλίτης :

Pitfest

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2023 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.