Tyrannicide is het debuutalbum van de Australische thrashmetalband Asylum uit Brisbane, die sinds 2012 actief is. Voorafgaand aan dit debuut bracht het old school thrash-trio twee ep’s uit: Slaughterhouse (2013) en Concealed In Death (2016). De formatie staat bekend om zijn goede liveshows. Eerder mocht deze band bijvoorbeeld openen voor Accept en Angelus Apatrida. De eerste grote show was op het True Thrashfest in Japan in 2017. Het grote liveshowsucces motiveerde de release van de Live In Melbourne EP in 2021.
Galopperende drums, raspende vocalen en riff-georiënteerde tracks zijn de kern van deze plaat. Het album bevat krachtige muziek met een stevig tempo. Zanger Shane Robins weet de thematiek van tirannieke regeringen, sadistisch corrupte organisaties en mensenhandel met veel woede te brengen en dat stemt tot nadenken. Dit wordt door drummer Levi Darmiris met donderend geluid ondersteund en door gitarist Robert Armstrong met vlijmscherpe riffs.
De opener Eternal Violence bevat een redelijk typerend Bay Area thrashgeluid. Het is een snel nummer waarin de vocalen overtuigend samenwerken met de machinegun-gitaren en snel slagwerk. Alles is goed op elkaar afgestemd. Sowieso is op te merken dat het geluid van Tyrannicide beter is dan dat van de voorgaande ep’s. Het geluid klinkt voller en alles is beter in balans. World Asunder laat horen dat een minder strak regime in de muziek ook interessant kan zijn. Waar strakke en snelle nummers de basis lijken te zijn van bijna elke track, wordt dat in dit nummer iets losgelaten. Het feit dat de vocalen hier de regie van de riffs wat minder volgen maakt dit nummer boeiend. Asylum noemt onder andere de Duitse thrashgigant Kreator als inspiratiebron, net zoals Exodus. Dit is goed te horen aan de vocalen in Imminent Decay, dat melodieus begint. Dit nummer bevat wederom erg goede riffs, maar ook slim uitgevoerde tempo fluctuaties voor een groovend karakter. De titeltrack doet eer aan zijn plaats in het album. Het nummer begint wat zwaarder en doet bijna denken aan death metal. Al snel wordt geschakeld naar het bekende tempo en dit nummer bevat waanzinnige solo’s. Het is simpelweg goed uitgevoerde thrash.
Hoewel het debuut zeker sterke nummers heeft, weet niet elke track te boeien. Na meerdere luisterbeurten valt op dat de basis redelijk overeenkomt. Waar de riffs en de tempowisselingen de nieuwsgierigheid in eerste instantie aanwakkeren, wordt dit na enkele luisterbeurten minder. Tracks als Victim Complex of Sadistic Intent boeien al snel minder en worden repetitief, onder andere door minder gevarieerde vocalen. Desalniettemin bevat Tyrannicide een paar tracks die zeker blijven hangen.
Tracklist:
1. Eternal Violence
2. Victim Complex
3. Cruelty Obsessed
4. Tyrannicide
5. Imminent Decay
6. World Asunder
7. Insurrection
8. Sadistic Intent
9. Genocidal Conspiracy
