.jpg)
Van Five Finger Death Punch verwacht niemand hoogstaande muziek. De groep houdt het graag simpel en recht voor zijn raap in catchy songs met meezingrefreinen en emotionele of banale teksten. Toen het nog allemaal nieuw en fris was, bracht het de band faam, maar gaandeweg werd het trucje te vaak herhaald en begon de formule zijn keerzijde te laten zien. Met platen als And Justice For None (2018) en F8 (2020) zetten de heren vervolgens een minimale verandering in. Ietwat doordachter, ietwat meer afwisseling en ietwat minder banaal. Dit zorgde voor ietwat verbetering.
Nieuwste telg AfterLife is een logische opvolger van deze albums. Five Finger Death Punch behoudt zijn identiteit, maar poogt met subtiele wijzigingen qua songwriting de fans meer te bieden en wellicht ook serieuzer genomen te worden. Dat is vooral tekstueel te merken. Het aantal "fucks" is behoorlijk afgenomen en er zijn meer songs waarin vocalist Ivan Moody diepgang zoekt. Het rustige Times Like These is hier een prettig voorbeeld van.
Toch klinkt ook het vertrouwde spel. Dat uit zich in lekkere stampers en een aantal missers. Vooral de eerste helft van AfterLife klinkt erg sterk. Opener Welcome To The Circus trapt af met een zeer fijne groove en prima refrein; Five Finger Death Punch volgens het boekje en goed uitgevoerd. Hetzelfde kan gezegd worden van de titeltrack, het zwaardere Roll Dem Bones en Pick Up Behind You.De tweede helft van de plaat is echter wisselvallig. De meest afwijkende track Judgement Day overtuigt maar voor de helft. Qua couplet en refrein zit het wel goed, maar het nummer wordt te lang uitgesponnen, waardoor het de aandacht niet vasthoudt. Wat daarnaast opvalt is dat het tempo vooral laag gehouden wordt. Sporadisch wordt het gaspedaal nog ingetrapt, maar heel erg fel wordt het niet. Een kraker die de luisteraar even wakker schudt zou het geheel beter hebben gemaakt.
Want heel slecht zijn de songs niet, maar het album kabbelt wat gezapig voort en kent geen hoogtepunten. Wel is te merken dat de band instrumentaal meer te bieden heeft. Vooral qua gitaarwerk valt er meer te genieten. De groep trakteert de luisteraar op mooie, goed opgebouwde intro's en interessante riffs. Daarnaast is het zangtalent van Ivan Moody nog steeds indrukwekkend. In de ballads vindt hij goed zijn weg met zijn cleane stemgeluid en ook in de snellere, agressieve nummers weet hij te overtuigen met krachtige vocalen.
Zo brengt Five Finger Death Punch met AfterLife een plaat uit die volwassener klinkt. Niet dat je een hoogstaand meesterwerk hoeft te verwachten, want de elementen die de band zowel geliefd als gehaat maken, zijn uiteraard alom aanwezig. Het gaspedaal wordt echter minder vaak ingetrapt en zowel op tekstueel als muzikaal vlak zoekt de groep meer diepgang. Vooral het laatste is wat veel mensen niet verwachten van de heren en een track als Times Like These kan een welkome verrassing zijn. Daarnaast zijn er ook nog een aantal vermakelijke stampers die de fans en de meer mainstream-luisteraar absoluut kunnen bekoren. Voorganger F8 is wat feller en heeft meer hoogtepunten, maar AfterLife doet hier niet voor onder en heeft vooral de eerste helft zijn momenten.
Tracklist:1. Welcome To The Circus
2. AfterLife
3. Times Like These
4. Roll Dem Bones
5. Pick Up Behind You
6. Judgement Day
7. IOU
8. Thanks For Asking
9. Blood And Tar
10. Al I Know
11. Gold Gutter
12. The End
