Angel Chatzitheodorou, beter bekend onder haar artiestennaam Angel Wolf-Black, is een Griekse zangeres die vooral bekendheid geniet vanwege haar YouTube-kanaal, waarop ze covers laat zien en horen van onder meer Nightwish, Within Temptation en Epica. Daarnaast zingt ze in Bare Infinity en heeft ze bijdragen geleverd aan Seduce The Heaven en recentelijker aan Vivaldi Metal Project.
De inmiddels in Engeland woonachtige frontvrouw zoekt echter al jaren naar iets waarin ze haar creatieve vrijheid meer kwijt kan. In augustus 2020 komt ze in contact met Marco Pastorino (Temperance, Fallen Sanctuary), die samen met Michele Guaitoli (Temperance, Visions Of Atlantis) songs geschreven had waarvan hij dacht dat haar stem erbij zou passen. Amper anderhalf jaar later ligt er al een album in de schappen, waarop ze samenwerkt met de anonieme bandleden The Hunter, The Predator en The Alpha.
Op deze debuutplaat laat Angel samen met haar wolvenroedel een prettige mix horen van symfonische power metal met folk-, progressieve en theatrale elementen. Het komt in de buurt van Visions Of Atlantis. Verwacht echter niets nieuws onder de zon. Het is vooral degelijk. Het songmateriaal ligt direct lekker in het gehoor en heeft over het algemeen een opbeurende vibe. Er wordt op professioneel niveau gemusiceerd. Mede vanwege het hoge tempo is het lekker meeschommelen op de muziek. Voordat je het weet, zing je het refrein van Lone Wolf mee. Samen met Moonbound is dit het meest memorabele nummer van de plaat.
De grote smaakmaker is Angel-Wolf zelf. Ze heeft een prettig in het gehoor liggende, melodieuze zangstem, die herinnert aan de jaren tachtig van onder meer Celine Dion en sporadisch aan Sara Squadrani (Ancient Bards), zoals in het couplet van Lone Wolf. In de ballad Nothing Is Forever stopt ze veel karakter in haar performance. Haar achtergrond in het muziektheater komt wat dat betreft goed van pas. Daardoor geeft ze ieder karakter in het verhaal over wolven nog wat meer inhoud, zo blijkt uit de ballad Nothing Is Forever. Daardoor betrekt ze de luisteraar nog beter bij de teksten en de belevingswereld binnen het concept. Doordat ze al een tijdje in Engeland woont, is er nauwelijks een Zuid-Europees accent te ontwaren.
Instrumentaal is het vooral degelijkheid troef. Alles staat in dienst van de zangpartijen. Af en toe komt er een gitaarsolo voorbij en de fluitpartijen werken verfrissend. Het belangrijkste is dat de instrumentatie power bevat en dat terwijl melodie de boventoon voert. De muziek is wat aan de veilige kant, maar zeer levendig. De rockende en metalen elementen blijven fier overeind. Wat dat betreft is er productioneel aardig werk geleverd door de twee Temperance-kameraden. Aardig, want niet alles is even soepel gemixt of sluit goed op elkaar aan (luister maar eens naar de eerste seconden van het album, waarin de fluit- en drumpartijen niet optimaal op elkaar afgestemd zijn). Toch zijn de songs zo energiek en in enkele gevallen memorabel, dat je die oneffenheden snel vergeet.
SheWolf is een zeer aangenaam debuut. Hoewel de originaliteitsprijs niet gewonnen wordt, staat de muziek als een huis. De sterkste nummers vind je op de eerste helft van de plaat. De tweede helft blijft van ruim voldoende niveau, waardoor een positief aankoopadvies gerechtvaardigd is. Derhalve is dit solo-debuut een zeer prettige kennismaking.
Tracklist:
1. The One You Feed
2. Welcome To The Pack
3. Lone Wolf
4. Home
5. Moonbound
6. Safe In The Dark
7. Nothing Is Forever
8. My Prayer
9. The Thrill Of The Chase
10. Falling Without You
