Vaak wordt van bepaalde bands gezegd dat ze een 'typische' sound hebben. Bij groepen als Agalloch, Panopticon en Wolves In The Throne Room zeggen we bijvoorbeeld dat ze binnen een duidelijk onderscheidbare 'cascadiaanse' blackmetalstijl passen, waarin de natuurlijke, woeste omgeving van die regio muzikale vertolking vindt. Ook veel Noorse of Zweedse blackmetalgroepen worden getypeerd aan de hand van typische stijlelementen. Binnen de black metal is er tevens een duidelijke Oost-Europese variant, die zich uitstrekt tot veel Russische groepen. Zo is de stijl van groepen als Drudkh, Nokturnal Mortum, Walknut, Branikald, Astrofaes, Kroda en Old Wainds direct herkenbaar, ondanks de muzikale verschillen (sommige groepen zijn wat primitiever, andere wat folkgeoriënteerder).

Het Russische Krahnholm is eveneens een exponent van deze typische blackmetalstijl. A Wind In The Cold Night, de derde langspeler van het drietal uit Moskou, bevat vijf lange, uitgesponnen composities die perfect aansluiten bij de muziek van met name Drudkh en Astrofaes. De sfeer is rauw, maar tegelijkertijd meeslepend en heroïsch. Er schuilt een erg prettige, melancholische ondertoon in de sterke riffs. Frontman Draugsvelg krijst het geheel op ijzige wijze aan elkaar. Zijn intense strot ligt prominent in de mix en contrasteert fraai met het sombere en slepende gitaarwerk.

De meeste tracks op A Wind In The Cold Night passeren de vijfminutengrens ruimschoots. De band neemt dan ook de tijd voor de opbouw. Zo klokt opener Mistress Of The Stars meer dan acht minuten, maar verveelt het nummer geen seconde (ook al laat de band zeker geen wildgroei aan ideeën horen). De track is opgebouwd rondom een handvol ijzersterke riffs, die zowel episch als wat onderkoeld klinken. Het is een stramien dat Krahnholm ook in de vier andere composities hanteert. Daarmee slaagt het gezelschap er goed in om een hypnotiserende en meeslepende sfeer te creëren. De uitstekende productie – kil en minimalistisch, maar tegelijkertijd transparant en zeker niet overdreven rommelig – draagt daar eveneens aan bij.

Natuurlijk is A Wind In The Cold Night niet het meest originele album van de laatste jaren. Een kniesoor zal constateren dat de wereld genoeg heeft aan één versie van Drudkh, maar daarmee zouden we Krahnholm tekortdoen. De band slaagt er namelijk wél bij iedere luisterbeurt in om me mee te krijgen in de sfeer van het album. De uitvoering is namelijk voortreffelijk. Krahnholm levert met deze plaat simpelweg vakmanschap af. Wie van bovenstaande bands het nodige in zijn platenkast heeft staan, doet er dan ook goed aan om ook A Wind In The Cold Night toe te voegen aan de collectie – al is het voor het schitterende artwork.

Tracklist:
1. Mistress Of The Stars
2. Mystery Of Nature
3. A Wind In The Cold Night
4. Ritual
5. Raven's Wisdom, Wolf's Spite