Aeranea is een Duitse alternatieve metalband die in 2012 is opgericht door Stefan Herkenhoff (Beyond The Black). De groep kwam in 2014 met het debuutalbum As The Sun Died. Daarna verschenen de ep’s The Fading Ones (2016) en The Demons Inside (2017). Vervolgens bleef het stil, al was het kwartet wel regelmatig op het podium te zien. Anno 2021 is de tweede full-length een feit.
De West-Duitse muzikanten maken een donkere en groovende mix van stijlen. Elementen van nu metal, industrial, doom, elektronische muziek, alternatieve metal, pop en in mindere mate symfonische metal komen langs. Denk aan de moderne versie van Lacuna Coil, maar dan toch anders. Hoewel er veel stijlen samenkomen, is de mengelmoes niet complex. Doorgaans hanteert het kwartet een laag tempo en een vierkwartsmaat, waarin krachtige grooves de vibe bepalen. Daarbovenop komen de dreigende, zware gitaarpartijen en de atmosferische elektronische elementen.
Zangeres Lilly Seth voegt vol overgave veel emotie aan de songs toe. Ze heeft een heel eigen stemgeluid en articuleert soms op een bijzondere manier. De frontvrouw brengt haar donkere teksten over het verdrijven van innerlijke demonen met een gevoel voor dramatiek die de ernst en emotie versterken. Ze moet het niet van een groot bereik hebben, maar draagt met hart en ziel voor, zoals in Your Symphony. De meest memorabele refreinen vind je in de single Your Idols Awaken, Puppet Of Misery en het opbeurende Rise Again. Ook in het persoonlijke en atmosferische All Beauty Must Die komt ze uitstekend voor de dag. De melodieuze bijdragen van de frontvrouw worden geslaagd afgewisseld met enkele terugkerende mannelijke extreme vocalen.
Het collectief varieert goed tussen straightforwardsongs als Run en Dancing In Our Ashes en experimentele tracks. Zo zijn er de zwierige powerballad Your Symphony, het gewaagde Puppet Of Misery (rap en elektronische elementen), het snelle Rise Again, het doomy All Beauty Must Die en het dansbare The Fall. Door die afwisseling blijft het album uitnodigen om beluisterd te worden en dat terwijl er op het gebied van riffs eigenlijk niet veel bijzonders gebeurt. Daarmee komt er veel op de zangeres aan, die zich ruim voldoende van haar taak kwijt.
Lilly kan echter niet elke track promoveren tot een hoogvlieger. Daarvoor mist toch wat instrumentale inventiviteit. Hoewel de groep goed presteert, zijn sommige tracks wat aan de voorspelbare kant of vallen ze niet op. Met het laatste kwart van het album dienen zich dan ook geen nieuwe hoogtepunten aan. Wel is het zo dat de nummers groeien naarmate je ze vaker beluistert.
Het is daarom vooral even wennen aan wat Aeranea biedt op A Voice For The Lost. Het beukt, groovet, swingt, ontroert en het is een fijn, bij vlagen pikkedonker album. Toch blijft er zeker na de eerste luisterbeurten niet veel hangen. Deze tweede full-length vraagt om draaiuren om de gewenste impact te hebben. Wie geduld heeft, hoort de puzzelstukjes elke luisterbeurt beter op zijn plaats vallen. Dan valt bijvoorbeeld ook op dat er na wanhoop licht in de duisternis is. Hoewel de muzikale invloeden duidelijk hoorbaar zijn, weet het kwartet er toch een heel eigen, karaktervolle draai aan te geven.
Tracklist:
1. Your Idols Awaken
2. Run
3. Puppet Of Misery
4. Dancing In Our Ashes
5. Your Symphony
6. Rise Again
7. All Beauty Must Die
8. Forgotten And Numb
9. The Fall
10. This Hate Breaks Me
11. The Scars Of Your Failure
12. A Voice For The Lost
