De muzikale nalatenschap van de folky blackmetalformatie Negură Bunget begint inmiddels uit te waaieren in verschillende richtingen. Na de breed uitgemeten onenigheden tussen oudgedienden Sol Faur, Hupogrammos en Negru (Gabriel Mafa) besloot laatstgenoemde om alsnog verder te gaan onder dezelfde bandnaam, terwijl Sol Faur en Hupogrammos de nieuwe band Dordeduh oprichtten. Negru bracht in de tussentijd nog een aantal nieuwe releases uit met Negură Bunget, maar die missen de diepgang en compositorische rijkdom van weleer. Met name Tău (2015) en Zi (2016) blijken onsamenhangende en bij vlagen zelfs slaapverwekkende platen, waarop weinig meer te proeven is van de magie die de band ten tijde van 'N Crugu Bradului (2002) en Om (2006) tentoonspreidt.

In april 2017 komt een tragisch einde aan de band als Mafa overlijdt aan een hartaanval. De andere bandleden besluiten dan om het bijltje erbij neer te gooien. Drie van hen – Ovidiu Corodan, Petrică Ionuţescu en Tibor Kati - gaan verder onder de naam Sur Austru, waarmee er dus wederom een nieuw tak is ontsproten uit de Negură Bunget-stamboom. In 2019 verschijnt het debuut Meteahna Timpurilor bij Avantgarde Productions. Dat label brengt in februari van dit jaar ook het nieuwe album Obârșie uit.

Het zal geen verrassing zijn dat de muziek in het verlengde ligt van Negură Bunget. De zeven nummers zijn veelal traag qua opbouw en laten veel ruimte aan atmosferische, folky passages, om sporadisch steviger uit de hoek te komen middels zware, maar altijd melodieuze black metal. Het openingsnummer Cel Din Urmă laat goed horen hoe de band qua opbouw te werk gaat. Het is een uitgesponnen en subtiel nummer, dat wordt gekenmerkt door een mystieke sfeer. Halverwege durft Sur Austru gerust enkele minuten gas terug te nemen tot een sfeervol, tribaal ritme, geflankeerd door typerende fluitpartijen en vocale recitaties. De track culmineert in een prachtig, rijkelijk bekleed instrumentaal gedeelte, dat invloeden van Nokturnal Mortum en het latere Enslaved samenvoegt.

Naast de fluit maakt Sur Austru gebruik van meerdere inheemse instrumenten. De meest opvallende daarvan zijn het bucium (een soort alpenhoorn die wordt gebruikt door bergbewoners en door herders in Roemenië en Moldavië) en de semantron (een percussie-instrument dat in kloosters wordt gebruikt aan het begin van een processie of om op te roepen tot gebed). Het gebruik van dat laatste instrument is niet verwonderlijk. Met de muziek op Obârșie probeert Sur Austru immers een soortgelijke, meditatieve sfeer op te wekken. Typerend is het uitgesponnen, ritualistische begin van Taina, dat pas na enkele minuten opbouw losbarst met zware, maar melodieuze riffs en langgerekte, dreigende grunts. Halverwege schakelt de band weer erg fraai terug naar een ingetogen folkgedeelte, dat gedomineerd wordt door dromerige fluitklanken en plechtige zanglijnen.

Zo zijn er veel momenten waarop Sur Austru de luisteraar weet te betoveren met prachtige folkklanken. Codru Moma wordt zelfs volledig gedragen door weemoedige fluitpartijen. Ook het ingetogen begin van Caloianul mag er zijn, hoewel dat nummer zich tot een onstuimig epos ontpopt. Zo valt er tijdens de speelduur van vijfenvijftig minuten heel wat te genieten. Het enige minpuntje is dat de productie in de stevigere passages soms ietwat rommelig klinkt. Daardoor komen niet alle instrumenten even goed tot hun recht. Toch valt met dat kleine euvel goed te leven. Sur Austru haalt het nog niet helemaal bij de hoogtepunten van Negură Bunget, maar met dit integere en sfeervolle album komt het gezelschap verrassend dicht in de buurt.

Tracklist:
1. Cel Din Urmă
2. Taina
3. Codru Moma
4. Cant Adânc
5. Caloianul
6. Ucenicii Din Hârtop I
7. Ucenicii Din Hârtop II