We gaan bidden, of beter gezegd: de cyrillische titel van de nieuwe Batushka-ep komt overeen met de eerste woorden van de Oudkerkslavische versie van het Onzevader. Als je echter de hoes bekijkt, zie je Nicolaas II, Al-Russisch Keizer en Autocraat. Hij was de laatste tsaar van Rusland. Als je je blik op de tracklist richt, zie je vervolgens Pismo 1 tot en met 6. Die term heeft betrekking op de briefwisselingen van Nicolaas met zijn moeder (Maria Fjodorovna) en Grigori Jefimovitsj Raspoetin, het thema van deze schijf. Laatstgenoemde, de spirituele raadgever van de tsaar, kennen we nog van de vorige ep Raskol (2020).

Die ep van de Bart-versie (zanger Bartłomiej Krysiuk) van Batushka kreeg overwegend positieve recensies. Het geluid ervan ligt namelijk dichter bij het ongeëvenaarde Litourgiya (2015). De nieuwste collectie songs heeft niet alleen verhaaltechnisch, maar ook muzikaal en qua opbouw meer raakvlakken met Raskol dan met Hospodi (2019). Er is echter beslist geen sprake van een kopie.

Heavenly King is namelijk gevarieerder en vooruitstrevender. Enerzijds overheerst de black metal van de Noorse school (Pismo II en Pismo III), anderzijds de doom en de somberheid (deel 1, 3 en 5). Bovendien zijn de zompige, sludgy klanken en de gregoriaanse vocalen (fraaie zang in de openingstrack) er nog, maar er zijn ook elementen die je niet eerder hebt gehoord bij Batushka. Zo zorgen de melodieuze gitaarpartijen in Pismo I voor meer diversiteit. Daarnaast valt het drumwerk op, mede doordat het nadrukkelijker dan voorheen in de mix staat.

Zo zijn er wel meer noviteiten. De voorlaatste compositie verrast bijvoorbeeld in positieve zin met vrouwenzang. Het is een rustig intermezzo waarin gefluisterd wordt. Dat terugkerende zachte praten zorgt er samen met andere sfeerbevorderende elementen voor dat je bij het thema betrokken wordt. Het slotstuk is tragisch en prachtig opgebouwd met orkestrale elementen, zoals blazers en strijkers. Beslist een hoogtepunt.

Heavenly King laat een geïnspireerd en vooruitstrevend Batushka horen. De veelbesproken formatie weet niet overal de aandacht vast te houden, maar de vernieuwende elementen passen goed bij de muziek. Litourgiya evenaren zal wellicht nooit meer lukken, maar de formatie rond Bart laat wel horen dat oude karakteristieken en vernieuwingsdrang prima samen kunnen gaan.

Tracklist:
1. Pismo I
2. Pismo II
3. Pismo III
4. Pismo IV
5. Pismo V
6. Pismo VI