Grote veranderingen in de line-up kunnen bands soms fataal worden. Het was dan ook schrikken toen tweederde van het Braziliaanse Nervosa de band verliet. Enkel gitariste en origineel bandlid Prika Amaral bleef over. De Braziliaanse ging gelukkig niet bij de pakken neerzitten en verzamelde een nieuwe internationale groep vrouwen om zich heen. De Spaanse Diva Satanica (onder andere Bloodhunter) nam de microfoon over, de Italiaanse Mia Wallace (onder andere ex-Abbath) de bas en de Griekse Eleni Nota (onder andere Lightfold) de drums. Braziliaans is Nervosa dus niet meer te noemen.

De eerdergenoemde angsten zijn gelukkig ongegrond.Perpetual Chaos is namelijk een degelijke thrashmetalplaat geworden zoals we van Nervosa gewend zijn. Prika’s gitaarpartijen zijn snel en agressief en laten een duidelijke voorliefde voor oude thrashmetalbands als Kreator, Slayer en Nuclear Assault horen. De ritmesectie is vooral ondersteunend en weet de intensiteit van de muziek naar een hoger niveau te tillen. Diva Satanica is tevens een erg goede aanwinst. Haar zangstem is rauw en snauwend en ze vindt duidelijk inspiratie in de zangers van de Teutoonse grote vier. Hier en daar gromt ze een stuk lager, waardoor ze klinkt alsof ze in een deathmetalband zingt. Dit past goed bij de agressievere vorm van thrash metal die Nervosa laat horen en blijft door het sporadische gebruik fris klinken.

Het vorige album Downfall Of Mankind (2018) bevat redelijk wat fillers en voelt daardoor lang aan. In een genre dat voornamelijk draait om snelheid en adrenaline is dat best kwalijk. Op Perpetual Chaos is daar gelukkig geen sprake van. De nummers zijn afwisselend en houden je aandacht erbij. Het is duidelijk dat de nieuwe samenstelling van de formatie voor geïnspireerde ideeën heeft gezorgd. Hoewel de voornaamste reden voor deze verbetering de groei in songwriting is, helpen de gastbijdrages ook mee. In Until The Very End speelt Guilherme Miranda (onder andere Entombed A.D.) mee en hij geeft het nummer een groovende deathmetalsfeer. In het daaropvolgende Genocidal Command is Destructions Schmier te horen. Zijn snerpende stem past goed bij die van Diva Satanica en samen zorgen ze voor een ouderwets klinkende thrasher. De meest opvallende gastbijdrage staat op naam van Flotsam And Jetsam-zanger Eric AK Knutson. Zijn hoge stem contrasteert erg met die van Diva Satanica, maar juist dit verschil zorgt ervoor dat Rebel Soul een van de hoogtepunten op het album is.

Perpetual Choas is het resultaat van een gegroeide band. Hoewel de vertrokken leden zeker complimenten verdienen voor hun verdiensten op de voorgaande albums, behoort deze langspeler tot een van de beste binnen Nervosa’s oeuvre. Hier moet wel bij gezegd worden dat de band nog steeds retro(death)thrash maakt, dus verwacht geen progressieve of vernieuwende dingen. De band pretendeert dit ook niet te doen. Gelukkig doen ze dat heel goed. Het is een combinatie van niet al te complexe en makkelijk mee te zingen teksten met agressieve, snelle instrumentatie; muziek die je het beste in een zwetende zaal of donkere festivaltent zou moeten horen. Laten we maar hopen dat Nervosa snel weer deze kant op kan reizen, want dit album dient live gehoord te worden.

Tracklist:
1. Venomous
2. Guided By Evil
3. People Of The Abyss
4. Perpetual Chaos
5. Until The Very End (Featuring Guilherme Miranda)
6. Genocidal Command (Featuring Schmier)
7. King Of Domination
8. Time To Fight
9. Godless Prisoner
10. Blood Eagle
11. Rebel Soul (Featuring Erik AK Knutson)
12. Pursued By Judgement
13. Under Ruins