Met zoveel negatief nieuws binnen een week (Wenen, gedoe rond Amerikaanse verkiezingen, beperkingen in verband met corona) ben je ongetwijfeld toe aan wat positiefs. Sólstafir helpt je ruim een uur lang de realiteit vergeten en schildert met zijn atmosferische en filmische muziek prachtige landschappen die je weg doen dromen en verlangen naar betere tijden. De IJslanders zijn trots op hun afkomst en laten dat zien door het schilderij Fjallkonan (1864) van Johann Baptist Zwecker te kiezen als hoes van het album. De geportretteerde is de vrouwelijke verpersoonlijking van de IJslandse natie.
De Bergvrouwe, zoals ze in het Nederlands heet, symboliseerde wat de inwoners van het land als zuiver en authentiek beschouwden. Tevens weerspiegelde ze een diepgewortelde doch onbereikbare onafhankelijkheidswens. Die aspecten komen terug in het karakter van Sólstafir. De band is altijd zichzelf gebleven en heeft met zijn eigenzinnige mix van stijlen originaliteit hoog in het vaandel.
Op Endless Twilight Of Co-dependent Love klinkt het viertal muzikanten vertrouwd, maar ontgint het ook nieuw muzikaal terrein. Het is een kolos van een werkstuk dat wat zwaarder en steviger uitpakt dan zijn voorganger Berdreyminn (2017), maar de atmosferische en melancholische esthetiek van Sólstafir niet verliest. Zo klinken Akkeri en Drýsill vertrouwd.
De experimenteerdrift pakt wisselend uit. Rökker begint met een geslaagde keyboardpartij (à la King Crimson/Genesis), maar de moderne, trip-hop-achtige synthesizerpartijen die in de rest van de track mede de toon bepalen, behoren niet tot de meest geslaagde probeersels. Her Fall From Grace, het enige in het Engels gezongen nummer, is instrumentaal dik in orde, maar het na-na-na-gedeelte levert een minder gunstig oordeel op. Daarentegen is Or een prima bluesrocker. De afwisseling van razende black met extreme vocalen naar galopperende Kiss-rock en post-punk in Dionysus is even wennen, maar krijgt na meerdere luisterbeurten de goedkeuring.
Zo vliegt deze zevende full-length alle kanten op. Het gaat van het ambient Til Moldar tot het rauw rockende Alda Syndanna en van het positief verrassende Or tot de minimalistische bonustrack Hrollkalda Þoka Einmanaleikans. Laatstgenoemde had beslist op de reguliere versie mogen staan. Endless Twilight Of Co-dependent Love is dan ook de meest veelzijdige collectie songs van Sólstafir. Het vergt de nodige luisterbeurten om alles in te laten zinken, maar daar hebben we gelukkig de tijd voor en het is nog een prettige afleiding van de negativiteit ook.
Tracklist:
1. Akkeri
2. Drýsill
3. Rökkur
4. Her Fall From Grace
5. Dionysus
6. Til Moldar
7. Alda Syndanna
8. Or
9. Úlfur
10. Hrollkalda Þoka Einmanaleikans (bonustrack)
11. Hann For Sjalfur (bonustrack)
