2020 is een productief jaar voor het Canadese eenmansproject Unreqvited. Zo bracht het anonieme individu achter deze band dit jaar al twee langspelers en twee split-releases uit. Het werk van Unreqvited verschijnt bovendien bij bekende labels als Prophecy Productions en Northern Silence Productions. De mengeling van post-rock, opbeurende ambient/electro en blackgaze tikt dan ook alle juiste hokjes aan. Het is voer voor de fans van Alcest, Violet Cold, Mesarthim, Germ, Lustre en andere aanverwante idolaten van introspectieve mijmerklanken.

Die liefhebbers krijgen er met Empathica weer een nieuw schijfje bij. Dat blijkt echter wel een album met twee gezichten te zijn. Enerzijds laat deze langspeler tot nu toe de beste kant van Unreqvited horen. Zeker in vergelijking met het nog wat onstuimige Mosaic I: L'Amour Et L'Ardeur (2018) klinkt de muziek op Empathica bij vlagen veel uitgebalanceerder. Toegegeven, de filmische openingstrack Empathica I: Heart Of The Spectral Mountains, die klinkt als het intro van een nieuwe Netflix-fantasyfilm, is eerlijk gezegd wel wat kitscherig, maar toch ook vrij effectief in het zetten van de toon.

Empathica II: Everwinter speelt vervolgens nadrukkelijk in op de emoties – en slaagt daar met vlag en wimpel in. De track begint ingetogen, met rustieke akoestische gitaaraanslagen, om al snel uit te monden in blackgaze avant la lettre. De combinatie van prachtige pianoklanken, ijzig gekerm en ruizige blackmetalcrescendos, die aan alle kanten overspoeld worden door golven aan weelderige, schaamteloos op de traanklieren mikkende synthlijnen, is majestueus. Het tien minuten klokkende Empathica III: Innocence is minder euforisch, maar weet evengoed te overtuigen en de luisteraar te vervoeren.

Hoewel het ambitieuze Empathica-drieluik gezamenlijk bijna de helft van het album in beslag neemt, is Crystal Cascade vervolgens het onbetwiste hoogtepunt van het album. In deze schitterende, filmische track komen de euforische synthgolven het fraaist samen met de blackmetalelementen. Hun naadloze versmelting zorgt hier voor een versterking van de individuele onderdelen, waardoor de track tot grote hoogten wordt gestuwd.

Waar gaat het dan mis? Nou, in de laatste drie tracks op dit album, waar Unreqvited dit niveau helaas niet weet vast te houden. Met Snowspirits Of The Arcane volgt een ambient-gedreven niemendalletje. The Permafrost is steviger, maar voelt wel nadrukkelijk als een herhaling van zetten aan. Als dan nóg een nietszeggend en saai ambientnummer van ruim zeven minuten volgt (het afsluitende Dreamer’s Hideaway) is de magie van het eerste deel wel uitgewerkt. Hoewel Empathica dus een beetje een nare nasmaak oplevert, is de eerste helft ijzersterk. Over de gehele linie scoort de plaat dan ook een ruime voldoende, maar wat had er meer in gezeten!

Tracklist:
1. Empathica I: Heart Of The Spectral Mountains
2. Empathica II: Everwinter
3. Empathica III: Innocence
4. Crystal Cascade
5. Snowspirits Of The Arcane
6. The Permafrost
7. Dreamer's Hideaway