Imago Mortis bracht met Vida, A Play Of Change een niet onverdienstelijk album uit. Nu is er VersOver. Zelfde land, zelfde label, zelfde idee, maar totaal verschillend.

Ook VersOver komt uit Brazilië, verschijnt hier via Mausoleum in de winkels, en heeft een geniale conceptplaat gemaakt. Het brein achter de band, gitarist Gustavo Carmo, heeft een gedicht van poëet en landgenoot Adriano Villa dusdanig verbouwd dat er best muziek onder geschreven kon worden. Zo ontstond House Of Bones, het verhaal van een Duitse zakenman die het leven van een heel andere kant leert kijken door wat akelige gebeurtenissen en uiteindelijk op de stoep beland. Letterlijk. Genoeg van het verhaal verklapt, de muziek is belangrijker.

Het bombasme waarmee veel conceptplaten gepaard gaan blijft op House Of Bones volledig achterwege. De rechtlijnige maar effectieve aanpak van VersOver heeft ook z'n charme. Queensrÿche is een van de namen die boven komt drijven, maar het complexe gitaarwerk doet ook refereren aan de wat progressievere bands. De productie heeft er een grote rol in, het audieel geweld knalt echt uit de speakers. Kracht gaat hier gepaard met melodie, dus de meeste nummers blijven goed hangen (het refrein van "Touch The Walls" kan ik inmiddels dromen). De op z'n tijd rauwe stem van zanger Rodrigo Carmo sluit mooi aan. Voeg daar een gastrol van Angra-zanger Edu Falaschi aan toe en je hebt gewoon een dijk van een plaat!

Tracklist:
1. Prologue
2. Thoughts Of A Stranger
3. Wind Up The Clock
I) 12.12
II) House At The End of The Street
III) 14.14
4. Daem Angel
5. Touch The Walls
6. Desperation Mist
7. Screams Of Pleasure
8. Signs Of The Past
9. Ruins Of Memory
10. House Of Bones
11. Dead Hour And Twelve Minutes More