Sinds de terugkeer van Green Carnation in 2014 kijken de fans al uit naar een nieuw album. En zes jaar later is het dan zover. Vorig jaar kreeg het publiek in Effenaar te Eindhoven er al een voorproefje van in de vorm van My Dark Reflections Of Life And Death en Sentinels Of Chaos. Dat smaakte zeker naar meer.
Maar My Dark Reflections Of Life And Death staat toch ook op het debuut Journey To The End Of The Night (2000)? Ja, dat klopt. Het gaat hier om een bewerkte en heropgenomen versie die wat trager, strakker en minder psychedelisch uitpakt dan de originele en niet de vocale gastbijdragen van Geir Solli (ex-Antarctica) en Vibeke Stene (God Of Atheists, ex-Tristania) bevat. Daarnaast staat er met Solitude nog een bekende naam op de tracklist. Dat is inderdaad een Black Sabbath-cover.
Dan blijven er dus drie nieuwe tracks over. Het melodieuze, Floydiaanse, van maatsoort veranderende titelnummer is een uitstekend visitekaartje, waarin zang, toetsenspel en harmonieus gitaarspel prachtig samenkomt. Het is een zeer dynamische en progressieve track met verschillende gezichten. Sentinels, dat doomy start en met zware, doch bijna swingende rock en metal vervolgt, is mede vanwege het memorabele refrein heel levendig. Hounds laat weer een heel andere kant van de Noren horen. Deze sterke compositie heeft elementen van bluesy classic rock in zich.
Het algehele geluid is heel helder en modern, zodat je alle instrumenten goed kunt horen. Vooral het wat kunstmatige geluid van de snaredrum zal voor gemengde reacties zorgen. De andere elementen komen veel beter tot hun recht, zowel in de atmosferische passages als in de stevigere stukken. Prachtig hoe de verschillende bijdragen elkaar in harmonie aanvullen. Echt een teamprestatie. Wel is het jammer dat de Metallica-achtige riff en het refrein even na de vierminutengrens in Sentinels niet mooi op elkaar aansluiten.
Verder niets dan lof voor Green Carnation, dat op Leaves Of Yesteryear bewijst veel verschillende stijlen meester te zijn en mede daardoor moeiteloos de aandacht van de luisteraar vasthoudt. Het is jammer dat het album niet langer duurt dan drie kwartier, want het gebodene smaakt naar meer. Hoewel de ingetogen Black Sabbath-cover (met name keys en zang) en de nieuwe versie van My Dark Reflections Of Life And Earth van toegevoegde waarde zijn, had een aantal fans wellicht liever meer originele composities gehoord, want die vormen de hoogtepunten van deze release. De Noren komen echter ook met de gekozen tracklist heel sterk terug van weggeweest.
Tracklist:
1. Leaves Of Yesteryear
2. Sentinels
3. My Dark Reflections Of Life And Death
4. Hounds
5. Solitude (Black Sabbath-cover)
