Met "Ghouls of Grandeur" zetten de drie heren een lekker pure, ouderwetse extreme metal plaat neer. Grimfist speelt robuuste death/thrash zoals die pakweg vijftien jaar geleden gemaakt werd, met een hedendaags brutaliteitsniveau en dito productie. Ook kennen enkele nummers wat typische heavy metal stukken, waardoor het album een vals, doch prettig gevoel van klassiekheid opwekt. Het resultaat is een heftige plaat die elk bandlid genoeg kans geeft om te schitteren. Van de precieze drums van Horgh tot de rauwe, thrashy riffs van Walaunet tot de beestachtige vocalen van Frediablo (grunts en screams) is "Ghouls of Grandeur" een momentopname van een band die helemaal in z'n element is.
Niet dat er nog niet genoeg middelmatige retrometal bands zijn die niet meer ambitie hebben dan de rest van hun leven hun favoriete bands naspelen, maar Grimfist doet het met een charme die de band mijlenver boven het collectief van creatieve metalhistorici uit doet steken. In sommige nummers is er duidelijk een parallel te trekken met Necrophagia, maar Grimfist is over het algemeen agressiever en de nadruk ligt nog wat meer op thrashriffs. De tien nummers zijn bruut, hard en compact en als de laatste tonen van "Christ Denied" wegsterven, heb je het idee dat je net een documentaire hebt gezien over de hoogtij-jaren van de extreme metal, met een oorspronkelijke soundtrack en een vet, geremasterd geluid. Als een film die zich in de jaren '40 afspeelt, alleen dan met kleur. Honderd procent pure metal uit de oude doos.
Tracklist:
1. Primal Aggression
2. Outlined in Black
3. A World of Wrath
4. From Hell & Back
5. No Compromise
6. Obsession
7. Lesser of Two Evils
8. Ghouls of Grandeur
9. Mosh-Pit Underground
10. Christ Denied
.jpg){kind=small}
