Aan het speelplezier horen we nog steeds geen verschil. Op Destroy neemt het Brabantse kwintet een krappe achttien minuten de tijd om tien nummers door je strot te duwen. Nu weten we al langer dat No Turning Back niet lang van stof is en graag met rake klappen voor de dag komt. Vanaf de eerste seconden is er dus geen ontkomen meer aan. Let It Burn, Cut The Cord en Cold Hearts Don't Bleed doen al vermoeden wat de tekstuele bagage is. De kritische teksten van Martijn van de Heuvel zitten boordevol frustratie en sluiten goed aan bij de opgefokte old school hardcore. Het is moeilijk om stil te blijven zitten aangezien de uptempo stukken goed in balans zijn met logge powerchords, vlot drumwerk en basloopjes die we uit duizenden herkennen.
Wolf Hunt en afsluiter Close To The Edge doen mede door de slepende midtempo passages denken aan de beginjaren van No Turning Back, terwijl het kordate optreden in Focus, Ready To Die en het streetwise Trust Issues meer aansluiten bij het recentere werk van de band. De vocale ondersteuning van gitarist Alex en bassist Joel geven de hardcore net dat beetje extra kracht waar het bij collega's nog wel eens aan schort. Net als Terror en Madball, brengt No Turning Back zijn muziek op basis van passie en routine. De bands brengen niets nieuws aan de horizon, maar weten altijd met kwaliteit te imponeren. Hoe de houdbaarheid op lange termijn is zal de toekomst uitwijzen.
Destroy voelt vertrouwd en ondanks zijn korte speelduur overheerst een tevreden gevoel. No Turning Back levert met zijn negende plaat gewoon weer een zeer sterke prestatie. Het gezelschap staat garant voor vakmanschap en heeft klaarblijkelijk geen enkele moeite om aan de verwachting te blijven voldoen. Deze zomer zijn de mannen live te zien op Jera On Air, Into The Grave en later in het jaar op The Sound Of Revolution. Gaat dat zien. Hardcore lives!
Tracklist:
1. Let It Burn
2. Cut The Cord
3. Wolf Hunt
4. Cold Hearts Don't Bleed
5. Abandon Ship
6. Trust Issues
7. Focus
8. Ready To Die
9. Destroy
10. Close To The Edge
