Goed bereid kost even tijd. Final Breath heeft er veertien jaar over gedaan om met de opvolger van Let Me Be Your Tank (2004) te komen. Er zijn in die tussentijd de nodige bezettingswisselingen geweest bij de thrashformatie. De grootste verandering is dat er nu een andere vocalist achter de microfoon staat: Patrick Gajda (The Flesh Trading Company). Drummer Heiko Krumpholz is de enige die er sinds de oprichting in 1993 bij is. Bassist Thomas Wissel doet zijn naam eer aan en is er een aantal jaren tussenuit geweest, maar maakte ook deel uit van de eerste line-up. Gitarist Jörg Breitenbach sloot aan in 1997.

Ondanks de bezettingswisselingen maken de oosterburen nog altijd thrash metal met een melodieuze component en zijn er raakvlakken met melodieuze death metal. De nieuwe collectie songs is echter diverser en dynamischer dan het oudere werk. Waar de referenties aan het oude Sepultura op de plaat van 2004 niet op twee handen te tellen zijn, wisselt het kwartet op Of Death And Sin vaker van tempo en stijl. Daarmee voorkomen de Duitsers dat je het na een drie- of viertal nummers wel hebt gehoord.

Wat ook bijdraagt aan het luisterplezier is het uitstekende mix- en masterwerk van Peter Tägtgren. Hij zorgt voor een volle en energieke sound. De songs knallen de boxen uit. Erbij stilzitten is niet te doen. Babylon C.E. is al een korte, maar fijne intro voor Yearning For Next Murder. In de eerste reguliere track vinden de oosterburen een uitstekende balans tussen agressieve riffs en fijne twinleads. Denk aan een mix van Metallica ten tijde van …And Justice For All, Exodus en Slayer. In het erop volgende Agonized, Zombified, Necrotized lijkt de riff in het couplet veel op die van Blinded By Fear van At The Gates en komt The Crown in gedachten op.

Origineel is het dus allemaal niet, maar het luistert allemaal wel erg lekker weg en meerdere tracks blijven hangen. De zojuist besproken tracks zijn erg gaaf. De meeste composities zijn thrashgerelateerd, maar in het zeer overtuigende Immemorial Disease komen de invloeden van Bolt Thrower en Death duidelijk naar voren. Patrick zet hier niet alleen zijn verstaanbare thrashvocalen in, maar ook zijn grunts. Die afwisseling is wel prettig.

Ook op instrumentaal vlak is er voldoende variatie. Zo wijkt het groovy en tevens melodieuze Tear Me From My Dreams (Machine Head meets In Flames) behoorlijk af van wat je tot dan toe hebt gehoord. Het nummer, dat aanvankelijk knipoogt naar traditionele metal, luidt een korte fase met meer sfeergerichte nummers in, waarin vooral het prima leadgitaarwerk opvalt. Het snelle Illega-lie-sating brengt vervolgens de circlepit weer op gang.

Of Death And Sin scoort niet hoog op originaliteit, maar het is een erg fijne thrashplaat die uitnodigt om keer op keer gedraaid te worden. Het is een krachtige collectie songs met behoorlijk wat memorabele nummers. Dit dankzij het uitstekende werk van Peter Tägtgren en een gemotiveerde groep muzikanten. Hou je van thrash met agressieve vocalen, maar met een melodieuze inslag waarin het gitaarwerk een belangrijke rol speelt, dan is het zeker de moeite waard om onderstaande lyricvideo te bekijken.

Tracklist:
1. Babylon C. E.
2. Yearning For Next Murder
3. Agonized, Zombified, Necrotized
4. Born Against
5. Immemorial Disease
6. Tear Me From My Dreams
7. ...When Finally Mighty Kings Fall
8. Illega-lie-sating
9. Chaos Unity
10. Annihilation