Waar veel bands ruw beginnen en na verloop van tijd het wat rustiger aan gaan doen, doet New Years Day het andersom. De metalformatie onder leiding van frontvrouw Ash Costello laat op debuutalbum My Dear (2007) nog een mengeling horen van punkrock-achtige pop (verwant aan Paramore), maar komt hedendaags een stuk harder voor de dag. Zo klinkt de nieuwe plaat Unbreakable veel steviger met invloeden van nu-metal en is zangeres Costello regelmatig schreeuwend te horen.

Het is niet dat deze omslag nieuw is. Per album groeit de band en is er steeds meer een metal-inslag te horen. Deze sound combineert de groep met melodieuze refreinen, cleane zang, elektronica en pop. De formule legt New Years Day geen windeieren en zodoende heeft de formatie de afgelopen jaren aan populariteit gewonnen.

De verandering qua sound heeft met meerdere dingen te maken. Zo is de groep nooit stabiel geweest qua line-up en zijn er zodoende in het verleden al negentien wisselingen geweest in de band, waarbij Costello de enige constante factor is. Daarnaast komt de frontvrouw uit een nare periode en vindt dit zijn weerslag in de muziek, want Unbreakable dient zowel als therapie als als afsluiting van die tijd.

Opener Come For You zet de toon. Zware gitaarpartijen vallen in, aangevuld met elektronische elementen. Het geheel is in een modern jasje gestoken en de zang wordt hierbij opgeleukt met auto-tune-effecten. Het klinkt onderhoudend, maar nergens wereldschokkend. De band bezit talent, maar muzikaal is het vrij oppervlakkig, wat ook geldt voor de lyrics. New Years Day is dan ook niet de band voor muzikale avonturen, maar richt zijn pijlen vooral op mainstream metal/rockpubliek.

Dit doet de band dan ook enthousiast, maar niet met zoetsappige liedjes. De thema's zijn vaak beladen, maar worden wel in pakkende songs gegoten. Skeletons is hier een prima voorbeeld van. Het is ook meteen de beste track van de plaat. Catchy, up-beat, goed gezongen met daarbij een meezingbaar refrein. Ook voor Missunderstood, Done With You en Sorry Not Sorry geldt hetzelfde. Zelfs het langzame Poltergeist kan ermee door. Alleen single Shut Up slaat de plank mis en leunt te veel op elektronica. Het is een belangrijk ingrediënt in de sound van de band, maar vaak te hinderlijk aanwezig. Hetzelfde geldt voor de computereffecten op de stem van Costello. Ze is een begenadigd zangeres, die een rauwe strot open kan zetten, maar ook zij leunt te veel op deze technieken.

Unbreakable is zoals gezegd niet wereldschokkend, maar vooral een onderhoudend plaatje dat precies biedt wat de doelgroep wil. Een geslaagde mengeling tussen pop en metal, waarbij vooral de focus ligt op de zang van Ash Costello. De andere muzikanten bieden hierbij prima ondersteuning, maar krijgen niet voldoende kans om uit te blinken. Al is daar de muziek ook niet naar. New Years Day is zo'n prima instapbandje dat je wegwijs kan maken in de metalwereld. Mensen die het zware geschut zoeken, kunnen deze plaat aan zich voorbij laten gaan, maar fans van bijvoorbeeld Halestorm, Falling In Reverse en In This Moment kunnen deze prima een kans geven.

Tracklist:
1. Come For Me
2. Missunderstood
3. Skeletons
4. Unbreakable
5. Shut Up
6. Done With You
7. Poltergeist
8. Break My Brody
9. Sorry Not Sorry
10. My Monsters
11. Nocturnal
12. I Survived