Al vijfentwintig jaar draait de van oorsprong Hongaarse, symfonische blackmetalformatie Sear Bliss mee. In die jaren is het gezelschap rondom de inmiddels in Amsterdam woonachtige András Nagy – als belangrijkste componist verantwoordelijk voor de zang, bas- en keyboardpartijen – qua populariteit voorbij gestreefd door nieuwe hypes, hippe ‘post’-bands en door grote labels gesteunde, voortdurend tourende muziekmachines die plaat na plaat uitbrengen. Sear Bliss opereert in de marge, maar doet dat op eigen voorwaarden. Live-optredens zijn zeldzaam en ook op nieuwe muziek moeten de fans relatief lang wachten. Eens in de gemiddeld vier à vijf jaar brengt de band een nieuw album uit. Daar staat tegenover dat Sear Bliss altijd garant staat voor smaakvolle, goed in elkaar zittende muziek.

Het inmiddels achtste Sear Bliss-album Letters From The Edge, dat eerder dit jaar verschijnt via het kleine, maar in de underground zeker niet onbekende, Nederlandse label Hammerheart Records, is niet anders van aard. Zoals ook de platen Eternal Recurrence (2012) en het uitstekende The Arcane Odyssey (2007) laten horen, biedt Letters From The Edge kwaliteit. Statige, melodieuze blackmetalnummers, die dankzij de smaakvolle arrangementen en de toevoeging van de trombone (gespeeld door Zoltán Pál) vol grandeur worden gebracht. Het levert een geheel op dat bombastisch is, maar nergens ‘over the top’ wordt volgegooid met allerlei overbodige tierelantijntjes.

In vergelijking met voorganger Eternal Recurrence klinkt deze nieuwe langspeler wat vertrouwder. Er wordt wat minder geëxperimenteerd en meer voortgeborduurd op de eigen, herkenbare sound van de band. Dat levert fijne, eersteklas tracks op als Seven Springs (een dromerig nummer met fraai, akoestisch gitaarwerk en een episch refrein), het plechtige The Main Divide (dat op precies de juiste momenten gelardeerd wordt met statig trombonegeschal) en het bijna tien minuten durende, ambitieuze epos Leaving Forever Land (met een erg fijne, uitgesponnen solo, die een psychedelisch tintje aan het nummer toevoegt).

De muziek van Sear Bliss moet het niet hebben van snelheidsrecords of een spervuur aan riffs. De band richt zich op het schrijven van melodieuze, machtig klinkende tracks die het vooral van hun sfeer moeten hebben. In dat opzicht vertoont Sear Bliss wel wat raakvlakken met de aanpak van Secrets Of The Moon, een band die hetzelfde pad bewandelt. Daar staat tegenover dat de muziek van de Hongaren vele malen melodieuzer is en door het gebruik van de trombone folkloristischer klinkt. Letters From The Edge is een prima toevoeging aan de rijke discografie van Sear Bliss en zal ongetwijfeld in de smaak vallen bij liefhebbers van Negură Bunget, Enslaved en zelfs Arcturus.

Tracklist:
1. Crossing The Frozen River
2. Forbidden Doors
3. Seven Springs
4. A Mirror In The Forest
5. Abandoned Peaks
6. Haven
7. The Main Divide
8. Leaving Forever Land
9. At the Banks Of Lethe
10. Shroud