Enquête

Er komt een vervolg op de mockumentaire This Is Spinal Tap (1984). Wat is jouw favoriete scène of grap uit de originele film?

band rolt tussenraam omhoog om limousinechauffeur niet te horen
douanecontrole op het vliegveld
exploderende drummer(s)
grote cocon met Derek erin weigert tijdens concert te openen
Jeanine, David's vriendin, wordt de nieuwe bandmanager
Lick My Love Pump songtitel
miniatuursandwiches en andere backstageklachten
na vertrek Nigel gaat Spinal Tap free-form jazz spelen
Nigel verbiedt Marty om zelfs maar naar zijn gitaar te wijzen
optreden op militaire vliegbasis
poppenshow staat boven Spinal Tap op billboard
Shit Sandwich en andere albumrecensies
signeersessie in platenzaak
Spinal Tap maakt glorieuze comeback (in Japan)
Spinal Tap verdwaalt in gangenstelsel richting het podium
Stonehenge-monument maakt zijn livedebuut
uitvoering van Big Bottom
uitvoering van Gimme Some Money
uitvoering van Heavy Duty
uitvoering van Hell Hole
uitvoering van (Listen To The) Flower People
uitvoering van Tonight I'm Gonna Rock You Tonight
versterker die naar elf gaat
zwarte albumhoes van Smell The Glove
een andere scène of grap, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    17 mei:
  • Tool en Brass Against
  • 18 mei:
  • Hällas
  • Meshuggah en Zeal & Ardor
  • 19 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • Tool en Brass Against
  • 20 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Hangman's Chair, An Evening With Knives en Lifelong
  • King 810, Afterlife, Yavid, Born A New en 3 Eyed Kids
  • Oranssi Pazuzu, Deafkids en Sturle Dagsland
  • 21 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Manticora
  • 22 mei:
  • Anneke van Giersbergen
  • Electric Callboy, Blind Channel en One Morning Left
  • King Satan en Splinterbomb
  • Stake en Cloudsurfers
    16 juni:
  • Copenhell
  • Graspop Metal Meeting
  • Shinedown
  • Wasteland Viper
Kalender
Vandaag jarig:
  • Bob Young (Status Quo) - 77
  • Darrell Sweet (Nazareth)† - 75
  • Diana Serra (Aghora) - 36
  • J. Aslan (The Birthday Massacre) - 45
  • Krist Novoselic (Nirvana) - 57
  • Robert Fripp (King Crimson) - 76
  • Rune Østerhus (Tristania) - 45
  • Sir Christus (Negative) - 43
  • Sonny Sandoval (P.O.D.) - 48
  • Thomas Das Neves (Heavenly) - 40
  • Tony Kakko (Sonata Arctica) - 47

Vandaag overleden:
  • Ronnie James Dio (Rainbow) - 2010
Review

Lux Terminus - The Courage To Be
Jaar van release: 2018
Label: Eigen Beheer
Lux Terminus - The Courage To Be
Lux Terminus is een in 2016 opgerichte progressieve fusionrockgroep, bestaande uit drummer Matthew Kerschner, bassist Brian Craft en toetsenist/componist Vikram Shankar (Redemption), die ook bijna alle nummers schrijft. Het trio, dat reeds samenwerkte in de progressieve metalband Gravity (die actief was van 2004 tot in 2015), begon als cocktailjazztrio, maar switchte al snel naar wat meer uitdaging. De Amerikanen spelen frisse, door pianoklanken gedreven progressieve rock met elementen uit metal, jazz, electropop, fusion en cinematische muziek. Het enige wapenfeit tot nu toe is het in augustus verschenen The Courage To Be.

De songs zijn grotendeels instrumentaal, maar er zijn een paar uitzonderingen. Lauren Nolan (vriendin van Shankar) verzorgt de gelaagde engelenzang in Prologue: The Departure (I) en The Road Home. Shankar zelf zingt in The Road Home (III), dat één van de meest memorabele nummers van deze release is. Niemand minder dan Anneke van Giersbergen is te horen in Epilogue: Fly (IV). Als we het dan toch over gastartiesten hebben, maken we het lijstje compleet met Timo Somers (Delain) en Raphael Weinroth-Browne. Zij spelen respectievelijk een fantastische gitaarsolo en een emotionele cellosolo in The Courage To Be.

Hoewel de uitdagende composities in eerste instantie maar moeizaam blijven hangen, is het een intrigerend album om naar te luisteren. Het nodigt uit om opnieuw beluisterd te worden. Na meerdere draaiuren beklijft het songmateriaal steeds beter. De tracks voeren de luisteraar langs verschillende belevingswerelden. Zo geeft het directe Electrocommunion levendige kracht en brengt The Journey je in een reflectieve mood. Het geheel voelt als een reis (mooi uitgewerkt in Aberration). Het concept is dan ook niet geheel toevallig gebaseerd op een langeafstandsrelatie.

Er zit voldoende afwisseling tussen en in de nummers, die verschillende decennia belichten; jazz uit de jaren zestig en zeventig (Herbie Hancock), de progrock van de jaren zeventig in het stevige, snelle, met hammondorgelpartijen ingeklede, technische Miles Away, de jaren tachtig (Jordan Rudess van Dream Theater) en modernere tijden (de trancebeat in Effusion). Het titelnummer van meer dan twintig minuten is een vak apart. De kolos is dankzij de orkestraties bombastischer dan de andere composities, filmischer in zijn beleving en voorbij voordat je het doorhebt. Een uitstekend staaltje songwriting.

Kerschner, Craft (verantwoordelijk voor het artwork) en met name Shankar (hij schrijft niet alleen de muziek, maar ook de tekst voor Anneke, verzorgt de mix en is ook nog eens technicus) belichten meerdere muzikale werelden (met name fusion) en tijdperken. Zodoende ontstaat een release die zowel het oudere als het jongere publiek (Leprous) vermaakt. Dit soort albums verbreedt je muzikale horizon.

Tracklist:
1. Prologue – The Departure (I)
2. Electrocommunion
3. The Journey (II)
4. Aberration
5. Miles Away
6. Spectral Shapes
7. The Road Home (III)
8. Effusion
9. The Courage To Be
10. Epilogue – Fly (IV)

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 2 januari 2019

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.