De Nederlandse underground van de black metal mag zich tegenwoordig verheugen op de nodige internationale belangstelling. En met enig chauvinisme mogen we wel stellen dat die aandacht meer dan terecht is, want er lopen aardig wat interessante bands rond in ons land. Het is niet voor niets dat een gerenommeerd festival als Roadburn er de laatste jaren voor kiest om dergelijke obscure groepen een plek op de planken te geven. Met de split-release De Oord bundelen twee intrigerende, vaderlandse bands hun krachten. Het uit Gelderland afkomstige Fluisteraars (met leden van Galg en het terziele gegane Mondvolland in de line-up) leverde reeds twee uitstekende full-lengths af. De driemansformatie Turia draait iets minder lang mee, maar stond al op de planken tijdens de afgelopen editie van Roadburn.

Fluisteraars verzorgt de aftrap met Oeverloos; een episch, bijna kwartier klokkend nummer dat qua opbouw zeer verzorgd in elkaar zit. Het statige drumwerk zorgt voor een solide basis, maar het is vooral de kwaliteit van de riffs die Fluisteraars ver boven het gemiddelde tilt. De melancholische, repetitieve insteek heeft wat weg van Drudkh, maar tegelijkertijd schuilen er ook wat progressieve elementen in het meanderende gitaarwerk. Bob Mollema (ex-Mondvolland), die over een krachtige, transparante strot beschikt, screamt de track op uitstekende wijze aan elkaar. Na negen minuten monotone melancholie vertraagt de band verder door middel van een ingetogen riff en subtiele ambient-effecten, om tegen het einde op fraaie wijze terug te grijpen op het muzikale thema waarmee het nummer begon. Een zeer indrukwekkend visitekaartje!

Door middel van samples van kalm, kabbelend water vloeit de track van Fluisteraars naadloos over in de bijdrage van Turia: het achttien minuten durende epos Aan Den Golven Der Aarde Geofferd. Ook Turia weet de kracht van monotonie ten volle te benutten. Turia ligt qua stijl echter meer in de hoek van Wolves In The Throne Room, Ash Borer en aanverwante ‘cascadian’ blackmetalbands dan in de melancholische klanken van de eerder genoemde, Oekraïense grootmeesters. Dichter bij huis liggende referenties zijn Nihill en Urfaust, met name door het hypnotiserende karakter van de muziek. De eindeloos ratelende drums – subtiel voorzien van kleine variaties en ‘fills’ – en repetitieve riffs zorgen voor een zeer krachtig geheel. Ook hier volgt halverwege een goed getimed moment van verstilling, maar die stilte is van korte duur. Het gekabbel maakt snel plaats voor woest kolkende stromingen. Het ijzige gekerm van frontdame T. verdient eveneens een eervolle vermelding.

De Oord bevat zeker geen opgewarmde restjes. Zowel Fluisteraars als Turia laten zich van hun beste kant horen op deze split-release. Ook de sound is uitstekend. Het gitaarwerk heeft een lekker snedig randje (vooral bij Turia), terwijl het volle basgeluid de muziek extra diepte geeft. De Oord is een release van internationale allure waarmee Nederland ongetwijfeld verder op de kaart gezet zal worden als broeinest van interessante black metal.

Tracklist:
1. Fluisteraars - Oeverloos
2. Turia - Aan Den Golven Der Aarde Geofferd