Michael Schenker Fest - Resurrection

De laatste jaren maakte gitaarheld Michael Schenker de podia onveilig met Temple Of Rock, de band met diverse ex-Scorpions-muzikanten in de gelederen. Dat project ligt voor een onbepaalde periode in de ijskast, voornamelijk vanwege de tournee onder de noemer Michael Schenker Fest (MSF), met maar liefst drie zangers die in een grijs verleden met de Duitse gitarist hebben samengewerkt. Gary Barden zong op vier Michael Schenker Group-albums, waaronder het debuut uit 1980 en In the Midst of Beauty uit 2008. Graham Bonnet heeft Assault Attack uit 1982 ingezongen. Tenslotte maakte Robin McAuly van 1987 tot 1992 deel uit van de McAuly Schenker Group en nam hij drie studioalbums voor zijn rekening.

Het is een wonder te noemen dat ze allemaal weer met Schenker wilden werken. Iedere zanger kan meepraten over het grillige karakter van de gitarist. Zijn karakter schijnt echter stukken aangenamer te zijn nu hij de alcohol vele jaren geleden heeft afgezworen. Hij heeft het zelfs voor elkaar gekregen om de zangers te strikken voor een heus studioalbum. Resurrection is het resultaat en is op papier natuurlijk de natte droom van iedere MSG-fan. Alsof drie zangers niet genoeg zijn, doet ook Dougie White mee. Hij is de frontman van Temple Of Rock, maar heeft in het verleden ook gezongen voor Yngwie Malmsteen en Ritchie Blackmores Rainbow.

Alle zangers leveren op zich prima werk op Ressurection, maar White is de enige van wie de stem nog in optimale conditie is. Bij de zeventigjarige Graham Bonnet hoor je duidelijk sleet op zijn stem. Bij het beluisteren van zijn nummers Everest en Night Mood zijn de uithalen soms tenenkrommend. Dan is het een verademing om vervolgens White als een nachtengaaltje te horen zingen in het swingende Welcome To The Church. Helaas is zijn zuivere stem niet voldoende om het mindere The Girl With The Stars in Her Eyes te redden van de ondergang. Anchor’s Away is dan weer een stuk beter.

Gary Barden neemt een van de betere songs voor zijn rekening, namelijk het AC/DC-achtige Messing Around. Zijn andere nummer Livin' A Life Worth Livin' heeft dan weer minder om het lijf. Dan valt op dat Bardens stem eigenlijk helemaal niet zo bijzonder is. Van de oudgedienden weet alleen Robin McAuly nog indruk te maken. Hij doet meteen de twee snelste nummers van het album, Time Knows When It’s Time (met irritant kinderkoortje) en opener Heart And Soul. Daarin speelt Metallica’s Kirk Hammet ook een deuntje mee en hij doet dat op indrukwekkende wijze. Op Metallica’s Hardwired… To Self-Destruct maakte hij nog een uitgebluste indruk, dus het is goed te horen dat Kirk het nog kan.

Uiteindelijk nemen Bonnett, Barden en McAuly twee songs voor hun rekening en White drie. Alle vier zijn ze te horen in de trage songs Warrior en The Last Supper. Alleen in Salvation moet iedereen zijn mond houden, want dan horen we Schenker zijn kunstje vertonen. Zijn soepele gitaarspel blijft na al die jaren nog altijd recht overeind, hoewel échte verrassingen uitblijven. Uiteindelijk is Resurrectiondik in orde, maar het is geen topper geworden. Daarvoor wisselt het songmateriaal te veel van kwaliteit en komen niet alle zangers even sterk voor de dag.

Tracklist:
1. Heart And Soul
2. Warrior
3. Take Me To The Church
4. Night Moods
5. The Girl With The Stars In Her Eyes
6. Everest
7. Messin' Around
8. Time Knows When It's Time
9. Anchors Away
10. Salvation
11. Livin' A Life Worth Livin'
12. The Last Supper