Bijna dreigde 2017 het tweede jaar op rij te worden zonder een album uit de keuken van Max Cavalera. Het zou bijna een unicum zijn geweest. Vanaf de allereerste Sepultura-release in 1985 is het slechts eenmalig voorgekomen dat twee volledige kalenderjaren verstreken zonder een album met een dikke Cavalera-stempel. Deze ongekende productiviteit heeft uiteraard wel als gevolg dat niet alle platen kwalitatief hoogstaand zijn, maar de drang van Max om muziek te blijven maken, is bewonderenswaardig.

Deze werklust heeft nu het vierde studioalbum van Cavalera Conspiracy opgeleverd. Toen de gebroeders Cavalera in 2008 het begraven van de strijdbijl bezegelden met het uitstekende Inflikted, leek het nog te gaan om een eenmalige samenwerking. Gelukkig blijkt niets minder waar en is, in navolging van voorganger Pandemonium uit 2014, andermaal een behoorlijk straffe plaat uitgebracht.

Met Insane schiet Pyschosis ronkend en vuurspuwend uit de startblokken. Dit album klinkt alsof het de soundtrack van hel en verdoemenis is, wat niet geheel ontoevallig de favoriete thematiek is van Max. De muziek stampt en beukt grotendeels aan één stuk door. Impalement Execution en Spectral War komen aan als ware vuistslagen. Vooral laatstgenoemde blinkt uit door fraaie tempowisselingen en is hierdoor een uiterst gevarieerde track geworden.

Crom lijkt in eerste instantie een Soulfly-esque intermezzo te zijn, maar ontpopt zich tot een thrasher van formaat. Het is echter niet alleen thrash en death metal wat de klok slaat op Psychosis. In Hellfire schakelen de broers doodleuk over op industrial. Hierin worden ze ook nog eens vocaal bijgestaan door Justin Broadrick van het legendarische Godflesh. Het is een interessante keuze, maar het komt helaas niet helemaal lekker uit de verf.

Met het rappe Judas Pariah wordt de draad echter weer prima opgepakt, al eindigt dit nummer wel heel raar en abrupt om plaats te maken voor de overbodige, instrumentale titeltrack. Waar eerder de vrees voor een dergelijk intermezzo onterecht bleek te zijn, ontkom je er uiteindelijk niet aan. Nu is er doorgaans weinig mis met een rustpunt, maar het is niet iets wat dit album nodig heeft en het haalt onnodig het tempo uit de plaat. Afsluiter Excruciating lijkt dit te herstellen, maar na twee minuten verandert het in een soort outro, waardoor Psychosis uiteindelijk piepend en krakend tot stilstand komt.

Het zwakkere einde mag eigenlijk de pret niet drukken. Zoals eerder gezegd zorgt de hoge productiviteit van Cavalera vaak voor kwantiteit. Maar wanneer het kwaliteit is, dan is het meteen ook heel erg goed. Psychosis is een schot in de roos. Het is de blitzkrieg onder de Cavalera Conspiracy-albums: allesvernietigend en meedogenloos. Oude tijden herleven en dat is een dik compliment waard.

Tracklist:
1. Insane
2. Terror Tactics
3. Impalement Execution
4. Spectral War
5. Crom
6. Hellfire
7. Judas Pariah
8. Psychosis
9. Excruciating