Seventeen luidt een nieuwe fase in voor de Nederlandse progrockers van Kayak. Zo mag je dat gerust zien. Edward Reekers ontbreekt bijvoorbeeld op deze plaat. De zanger en stemacteur is vervangen door Bart Schwertmann. Persoonlijk had ik nog nooit van deze Groningse vocalist gehoord, maar wat zoekwerk leert dat de man in 2000 hoge ogen gooide bij de Soundmixshow van Henny Huisman. Tweede grote verandering is de toetreding van een zekere Kristoffer Gildenlöw. De van Dial en Pain Of Salvation bekende muzikant beroert tegenwoordig de bassnaren in de groep rond toetsenist Ton Scherpenzeel.

Meest benieuwd was ik van tevoren naar de prestaties van Schwertmann. Ondanks dat zijn voorgeschiedenis de wenkbrauwen enigszins doet fronsen, kwijt de zanger zich uitstekend van zijn taak. De nieuwe stem van Kayak wijkt in veel opzichten af van de illustere voorgangers, maar misschien is dat juist wel goed. Seventeen klinkt zodoende vanaf de eerste seconde fris en geïnspireerd. En steviger bovendien. Hoewel de pop beslist niet uit het totaalgeluid is verdwenen, klinkt Kayak tegenwoordig wel weer als een echte symfonische rockband. Scherpenzeel domineert veelal, maar laat toch ook veel ruimte aan de gitaristen. Dat zijn overigens niet de minsten, want naast Marcel Singor plukt Camel-gitarist Andy Latimer flink wat snaren mee. De Brit weet als geen ander wat goede symfo nodig heeft, als het om solo's en riffs gaat. Samen met zijn collega strooit hij lustig met fraaie partijtjes, sfeertapijten en spetterende escapades.

Natuurlijk kunnen we ervoor kiezen om Seventeen naast de klassieke platen als Merlin en Phantom Of The Night neer te leggen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat Kayak muzikaal niet al te veel raakvlakken meer vertoont met die periode. De band verkiest weliswaar het liedje nog altijd boven al te nodeloos gefröbel, maar kleurt de structuren deze dagen heel anders in. Zo staan er met La Peregrina en Walk Through Fire gewoon twee lekker lange epics op van meer dan tien minuten, zonder dat het gekunsteld overkomt. Het past de heren, waarvan enkelen toch al sinds het ontstaan van het genre meedraaien.

Liefhebbers van fraaie melodieuze progrock kunnen met deze plaat alvast de eerste kraker van 2018 aan hun collectie toevoegen. Er zijn vast mensen bij die de stem van Reekers missen of liever andere muzikanten hadden gehoord, maar ook dergelijke luisteraars moeten uiteindelijk toegeven dat Kayak in 2018 erg relevant en geïnspireerd voor de dag komt. Daarvoor verdienen deze volhouders wat mij betreft alle lof.

Tracklist:
1. Somebody
2. La Peregrina
3. Falling
4. Feathers And Tar
5. Walk Through Fire
6. Ripples On The Water
7. All that I Want
8. X Marks The Spot
9. God On Our Side
10. Love, Sail Away
11. Cracks
12. To An End