Onze medewerker-in-ruste DaKonium was niet zo te spreken over Dushan Petrossi's Iron Mask. "Dit album is zelfs voor de echte power metal-freaks een overbodige aanschaf" vond hij zelfs. De van oorsprong Belgische gitarist Petrossi kon dat natuurlijk niet over zijn kant laten gaan. Met zijn andere bandje Magic Kingdom zou hij dat wijsneuzerige rotventje even mores leren. Tadaa, 'Metallic Tragedy' is geboren.

Bij een term als 'Melodic Symphonic Speed Metal' voel ik m'n maag meestal een beweging maken die, dat geeft m'n lichaam tenminste door middels een onprettig gevoel, absoluut niet gezond is. Daarom drukte ik met een licht ongeruste blik in m'n ogen op de "play"-toets. Tirza tovert machtig mooie uit m'n speakers. Tot de eerste tonen van Child Of The Nile ingezet worden, dan slaat de wanhoop een beetje toe. Als dit hypersnelle (maar wel melodieuze en goed uitgewerkte) nummer zijn laatste adem uitblaast, grijp ik al vertwijfeld naar de APC's. Pas als het derde volledige nummer van start gaat besef ik dat me dat niet gaat helpen te ontspannen bij deze plaat. Sterker nog, dat gaat zelfs Prozac, Seroxat of XTC niet doen. Behalve een overdosis misschien, of Cyaankali.

Nét op dat moment trekt Oliver Hartmann zijn kaken van elkaar. De ex van At Vance en gastzanger op Avantasia weet het nummer Flying Pyramids [en later Master Of Madness] weer een heel ander geluid te geven. Niet dat Max Leclerq het zo beroerd doet op de andere nummers. Integendeel. Het geeft een mooi politiek correct geluid, een stevig Frans accent tegenover het meer [in Powermetal] geaccepteerde Duitse accent.

En Dushan? Die speelt snarenkunstenaar. Nu maar hopen dat 'ie wat koelbloediger is dan Yngwie "You've unleashed the fuckin' fury" Malmsteen en Timo "Ze willen me allemaal dood hebben" Tolkki. De vette kop heeft 'ie alvast. Maar op Metallic Tragedy speelt hij geregeld de sterren van de hemel, en dan is een luisteraar snel tevreden.

Meest opvallende track is, na het lome Barabas [verwacht op het volgende album een trilogie over Kwik Kwek en Kwak, waarin Leclerq een duet aangaat met Dani Filth. Een waar drama over wie van de broertjes hun eigen vlees en bloed Kwak heeft omgelegd] toch wel de Metallic Tragedy. In ruim 13 minuten wordt er naar hartelust gespeeld met allerlei stijlen. We horen onder andere een sopranozangeres, een grunter en een screamer voorbij komen. Die laatste klinkt trouwens te vaak meer lach- dan ijzingwekkend. Het blijft niet bij de zang, ook muzikaal valt er genoeg te genieten. DaKonium mag in een hoekje gaan zitten huilen.

To be continued?

Tracklist:
1. Tazira's Magic Rite
2. Child Of The Nile
3. The Iron Mask
4. Flying Pyramids
5. Barabas
6. Master Of Madness
7. Black Magic Castle (intrumental)
8. Another Sun
9. The Fight
10. Metallic Tragedy