Zaterdag twee maart is Gebouw-T te Bergen op Zoom, dat inmiddels al het podium is geweest voor een aantal harde bands in het korte bestaan, het toneel voor een van Nederlands meest bekende bands in het hardere genre: The Gathering. Op de hopelijk laatste zaterdag van de winter wordt het anderhalf uur durend optreden van de band uit Oss voorafgegaan door een korte show van het eveneens vaderlandse Dear Mom.

De vijf heren van Dear Mom maken rockmuziek die sterk doet denken aan de grunge van de jaren negentig. Een beetje Pearl Jam, wat Nirvana, Soundgarden en Alice in Chains; Dear Mom heeft het allemaal. Het half uur waarmee de groep de aanwezige luisteraars probeert warm te maken, verloopt niet geheel vlekkeloos. Het publiek dat mondjesmaat binnendruppelt houdt afstand tot het podium en lijkt weinig onder de indruk te zijn van de behoorlijk goede zangkunsten van frontman Frank Betist. Krachtige schreeuwen van de beste man, die met name tot hun recht komen in de wat snellere en ruigere nummers die het publiek krijgt voorgeschoteld, kunnen echter niet verbloemen dat de muziek van het vijftal wat flauwtjes is. Een gematigd applaus is het eindresultaat.

Na een korte onderbreking om het podium te verbouwen maakt The Gathering al zijn opwachting. Het aanwezige publiek van een paarhonderd man sterk kruipt wat dichter bij het podium om deze groep die al ruim twintig jaar bestaat te bewonderen. Bassiste Marjolein Kooijman luidt enthousiast de set in door te vertellen dat ze die avond geen intro hebben en gewoon maar beginnen met het openingsnummer van hun meest recente album Disclosure. The Gathering heeft er altijd al een vrij eigen stijl op nagehouden, en deze laatste schijf vormt daarop geen uitzondering. Hun huidige geluid lijkt wat op de gothicrock van de jaren tachtig, doorspekt met het progressieve gitaargeluid van de jaren zeventig en met meer elektronische invloeden dan ooit tevoren, is het een bonte maar spannende melting-pot van geluid.

Het is een mooie set met wat oud, maar vooral nieuw materiaal, en hoewel het publiek gedurende de nummers zich redelijk koest houdt, kan de groep na elke song een aardig applaus in ontvangst nemen. Klein minpunt is wel dat de zang van Silje Wergeland soms in de muziek verloren lijkt te gaan, maar dat is wellicht eigen aan de manier waarop de groep heden ten dage muziek maakt, met vocalen die meer een extra instrument zijn, dan dat er een tekstuele boodschap over moet worden gebracht. Een van de hoogtepunten van de avond is het spectaculaire en tevens afsluitende I Can See Four Miles eveneens van het laatste album. Deze keiharde psychedelische muzikale roadtrip laat op geweldige wijze horen tot wat voor prachtige creaties The Gathering komen kan door al hun invloeden in één song te gieten. The Gathering bewijst hiermee maar eens te meer waarom ze tot het neusje van de zalm van de vaderlandse harde rock behoren.

Setlist The Gaterhing:
1. Paper Waves
2. Meltdown
3. Great Ocean Road
4. Heroes For Ghosts
5. Shot To Pieces
6. All You Are
7. Broken Glass
8. Souvenirs
9. In Motion
10. Gemini 1
11. No Bird Call
12. I Can See Four Miles