De Murderdolls, de andere band van Slipknot drummer Joey Jordison, speelden op zaterdag 7 september in de Melkweg in Amsterdam. Om het publiek wat op te warmen hadden ze het britse AntiProduct meegenomen.

Veel later dan stond aangegeven begon Antiproduct, een brits punkbandje, bestaande uit twee mannen en drie vrouwen, en stuk voor stuk een aparte verschijning. De vrouwen stonden in hele korte leren pakjes op het podium, en zanger A. Product had een grote smile op z'n bek geschminkt. Na de intro hakten ze er goed in met een zestal aardig snelle nummer. Tijdens het laatste nummer deed de zanger z'n gitaar weg om zo meer vrijheid te hebben, en nam keyboardspeelster Milena het van hem over. Hoogstaande muziek is niet te verwachten bij een punkband, maar het was wel erg vermakelijk, zowel qua muziek als qua show. Het (vooral erg jonge) publiek wist van te voren volgens mij niet wat ze konden verwachten, maar leek zich toch goed te vermaken. Net als de mannen en vrouwen op het podium overigens, die hadden het erg naar hun zin. Na een krap half uurtje moesten ze echter alweer stoppen.

Aan het publiek te zien was het duidelijk dat er een Slipknot en een Static-X lid in de Murderdolls zitten. Ik hoop voor ze dat ze wel wisten dat de Murderdolls verre van zowel Slipknot als Static-X is, en dat Static-X gitarist Tripp Eisen inmiddels al uit de band is. Goed, zo tegen tien uur waren ze dan op het podium: de Murderdolls. Om maar gelijk leuk te beginnen opende de band met een nummer wat niet op het album staat: My name is Motherfucker. Van het album Valley Of The Murderdolls werd natuurlijk aardig wat gespeeld, in totaal ongeveer tweederde van de nummers. Zo kwamen onder andere Die My Bride, Motherfucker I Don't Care, Twist My Sister, Slit My Wrist en Let's Go To War voorbij.

De Murderdolls zijn ook een bont stel als je ze op het podium ziet. Zo loopt zanger Wednesday 13 in een soort oberpak, met z'n geschminkte gezicht en dreadlocks, en gitarist/bandleider Joey Jordison loopt op plateauzolen in een overhemd met stropdas, maar wel met geschminkt gezicht. Een echte glam metal band dus. En ze rennen alle kanten op op het podium, alles omschoppend. Jammergenoeg speelden ze niet zo erg lang, iets meer dan een uur maar. Afsluiters van de avond waren I Love To Say Fuck en 197666, en als toegift nog een nummer wat niet op het album beland was. Na een uurtje intensief springen, headbangen en moshen wilde het publiek nog wel meer maar dat bleef uit.

Setlist Antiproduct:
1. Thank God I'm right
2. Turnin' me on
3. Hu na nu na
4. Orson Welles
5. Arms around the world
6. Supergirl.