Met Vulture Industries beschikt de Dark Allegiance Tour over een interessante opener. Het vorig jaar verschenen debuutalbum The Dystopia Journals is een absolute aanrader en wordt vanmiddag bijna in zijn geheel gespeeld. Helaas voorkomen de nodige geluidsproblemen dat de finesses van Vulture Industries' progressieve, experimentele metal met zuivere vocalen en black metal riffs in volle glorie te bewonderen zijn. Toch laat het Noorse gezelschap een positieve indruk achter.

Zanger Bjørnar Erevik Nilsen heeft een belangrijk aandeel in het scheppen van de juiste sfeer. Hij beschikt niet alleen over een mooi en gevarieerd stemgeluid, maar is visueel ook de blikvanger van de band. Op blote voeten en gekleed in een net pak, schroomt Nilsen niet om zonodig over de vloer te kruipen om de songs kracht bij te zetten. Een lange, snel gesproken sectie uit Grim Apparitions weet hij live moeiteloos te reproduceren. Met zijn favoriete song, Blood Don't Flow Streamlined, besluit Vulture Industries een geslaagd optreden.

Hoewel de naam van Helheim bovenaan de affiche prijkt, blijkt de band deze middag reeds als tweede het podium te moeten betreden. De in maliënkolders gehulde vikingen laten echter geen misverstand bestaan over wie de echte headliner is. Dankzij een uitgekiende setlist veroveren ze Baroeg deze middag met speels gemak. Opener Bewitchment behoort tot de uitschieters van het vorige album The Journeys And The Experiences Of Death (2006) en zet de zaal direct in lichterlaaie.

Vervolgens wordt het titelnummer van het debuut Jormundgand uit 1995 aangekondigd met de woorden: “Misschien dat sommigen van jullie oud genoeg zijn om je deze te herinneren.” Later zal nog een supersnelle black metal kraker van het debuut voorbijkomen, maar voor de rest staat het optreden in het teken van het meer sfeervolle recentere werk. Hoogtepunt is voor mij de uitvoering van het epische meesterwerk Oaken Dragons. Bij dit nummer betreedt Bjørnar Erevik Nilsen nogmaals het podium, om de zuivere vocalen voor zijn rekening te nemen.

Op 21 april zal het nieuwe Helheim album Kaoskult officieel pas verschijnen, maar de cd is tijdens deze toernee reeds te koop. Van de nieuwe plaat speelt het viertal de beide songs die inmiddels ook op de myspace pagina van de band te beluisteren zijn, namelijk Northern Forces en Det Norrøne Alter. Op het eerste gehoor maken ze minder indruk dan de oudere songs die vanmiddag de revue passeren, maar dat zijn dan ook stuk voor stuk klassiekers. Derhalve maakt het optreden me wel degelijk nieuwsgierig naar Kaoskult.

Op het einde van het concert loopt V'gandr (die de vocalen afwisselt met gitarist H'grimnir) met zijn basgitaar nog even de zaal in om doodleuk tussen het publiek verder te spelen. Hij bekroont daarmee een indrukwekkend optreden. Alle aanwezigen lijken het er over eens te zijn dat Helheim de band van de dag is. Hun songs klinken live simpelweg nog beter dan op de plaat.

Dat is bij afsluiter Dark Fortress precies omgekeerd. Het vorige album Séance (2006) is een melodieuze black metal klassieker en het pas verschenen Eidolon doet daar weinig voor onder. Live komen de songs vandaag echter niet goed uit de verf. Het gezelschap heeft wat schermen opgesteld om de juiste entourage te creëren, maar daardoor lijkt het beschilderde vijftal niet goed uit de voeten te kunnen op het kleine podium. De beroerde lichtshow laat de formatie bovendien in het donker staan.

Tot overmaat van ramp kampt de band vanaf het begin met geluidsproblemen. De nieuwe, uit de kluiten gewassen vocalist Morean maakt visueel een imposante indruk, maar is aan het begin van het optreden nauwelijks te horen. Dat probleem is weliswaar snel verholpen, maar het gebrekkige gitaargeluid blijft het hele concert een euvel. Halverwege opener No Longer Human zit een magistrale riff verstopt. Mijn verwachting is dat deze riff de hele zaal in beweging zal zetten, maar door het zwakke gitaargeluid blijft het gewenste effect achterwege.

Natuurlijk blijven songs als Baphomet en CataWomb zelfs met een matig geluid ijzersterke composities, zodat het optreden van Dark Fortress toch enig enthousiasme opwekt. Wanneer Morean het publiek in perfect Nederlands toespreekt en de aanwezigen bedankt dat een Duitse band uit Beieren zo'n welkom onthaal krijgt in ons land, zorgt dat zelfs voor enige hilariteit. De sympathieke frontman woont namelijk in Rotterdam.

De samenstelling van de setlist had beter gekund. Dat de groep alleen songs speelt van de succesvolle laatste drie albums is logisch. Ik begrijp daarentegen niet waarom de recente krakers To Harvest The Artefacts Of Mockery en Edge Of Night ontbreken. Die twee snelle, pakkende nummers lijken me bij uitstek geschikt voor een live vertolking. De conclusie luidt daarom dat Dark Fortress een aardig optreden neerzet, dat echter veel beter had kunnen zijn. Gelukkig maakten Vulture Industries en met name Helheim de reis naar Rotterdam al meer dan waard.

Setlist Dark Fortress:
1. No Longer Human
2. Self Mutilation
3. Poltergeist
4. Baphomet
5. The Unflesh
6. Antiversum
7. CataWomb
8. Like A Somnambulist In Daylight's Fire

Setlist Helheim:
1. Bewitchment
2. Jormundgand
3. Oaken Dragons
4. Northern Forces
5. Warlot
6. Det Norrøne Alter
7. Jernskogen
8. Nattravnens Tokt

Setlist Vulture Industries:
1. Pills Of Conformity
2. Soulcage
3. The Benevolent Pawn
4. Grim Apparitions
5. A Path Of Infamy
6. Blood Don't Flow Streamlined

klik op de foto's voor grotere versies