Terwijl het warme zonnetje de duistere ingang gemoedelijk verlicht trapt Impaled af met de intro van hun laatste cd "Death After Life". Wat opvalt is dat het geluid vrij hard staat waardoor de band aanvankelijk wat schel klinkt. Nu heeft Impaled ook op cd niet de dikste muur aan bruut geluid, maar live had de band wat steviger voor de dag kunnen komen.
Desalniettemin is Impaled een prima opener deze middag. De bloedbeluste nerds raggen op hun enigszins omgebouwde instrumenten een flink eind weg en slepen er zelfs een vuurspuwact bij om het geheel een beetje op te leuken, wat ook de functie van de op de microfoonpalen gemonteerde schedels lijkt te zijn.
Al met al mag er van een vrij aardig optreden gesproken worden. Het geluid trekt na enkele nummers weer bij waardoor het geheel stukken ordelijker klinkt. De set is afwisselend, alle albums komen goed aan bod, Impaled mag blijven.

Wie al helemaal mogen blijven zijn de jongens van Vile. Na "Depopulate" werd het even stil rond deze band die kwaliteit uitbrengt maar toch min of meer underground blijft. Tot vorig jaar "The New Age of Chaos" uitkwam en deze band wel gezien en gehoord moest worden.
Vile benadrukt dit album nadrukkelijk en van "The New Age Of Chaos" worden dan ook de meeste nummers gespeeld. "Devour" is een geslaagde opener waarmee Vile meteen de toon zet, de zaal opwarmt en het publiek enigszins van de grond los beitelt. Helaas kampt ook Vile in het begin met een niet al te best geluid, hoewel de gespeelde nummers daar weinig leed aan ondervinden. Gelukkig wil Vile zich ook enigszins moveren op het podium zodat de band de nodige vibe op de been weet te zetten. Een prima optreden die met de gouwe ouwe "Abort The Fetus" wordt afgerond.

De mannen van Deeds Of Flesh zijn ouwe rotten in het vak maar vandaag doet deze band duidelijk onder voor de rest van de line-up. Slecht speelt de band allerminst maar waar het aan ontbreekt is een flinke portie peper in de reet. De beste mannen moedigen het publiek aan tot chaos, dood, verderf en ledemaatpletterij, maar zijn zelf nauwelijks in beweging. Best jammer want bij zo`n old school brute deathband horen zweetdruppels in het rond te vliegen, hoewel het ergens ook begrijpelijk is dat het gezien een vrij recent ongeluk van 2 van de bandleden niet helemaal haalbaar is. Tijdens "Path of The Weakening" slaat de vlam wel even in de pan, maar de vlammen zijn helaas van korte duur.
Technisch gezien is het optreden verder prima in orde. De band speelt strak en weet de nummers even bruut neer te zetten als op schijf te branden, is het geluid zeer decent en is de set, hoewel met name toegespitst op de laatste albums, behoorlijk aangenaam. Nu nog iets meer overgave tijdens zo`n liveoptreden en Deeds of Flesh is helemaal binnen.

Aan Monstrosity de eer om de hekken vandaag dicht te timmeren. Deze band is vanavond de enige zonder vers speelmateriaal maar dat gaat Monstrosity niet in de koude kleren zitten. Monstrosity, ooit begonnen met George Fisher op vocalen, is inmiddels 16 jaar ademende en heeft de nodige klassiekers op het cv staan.
De "Corpsegrinder" heeft Monstrosity weliswaar al lang verruild voor Cannibal Corpse, ballen heeft de band echter nog steeds voldoende. Hoewel ook Monstrosity vanavond ook redelijk met het apathie- syndroom kampt ( op zanger Brian Werner na die zijn kruinpluk woest doet proppeleren) slaagt de band er met gemak in om een prettig uurtje brute herrie te verzorgen. Een prima set met de nodige afwisseling zodat zowel het pittend als het bangend publiek alle ruimte krijgt. Na het spelen van "The Angels Venom" kan de band bij mij niet meer stuk en hoewel ik ook bij Monstrosity veel meer power had willen waarnemen weet dit optreden mij alleraardigst te behagen.
Met als kers op de taart "Imperial Doom". De toegift had van mij niet eens gehoeven.