Saxon heeft een nieuwe cd uit, dus er is weer een excuus om te touren. Nu komen ze elk jaar wel weer naar Nederland. Is het niet voor een reguliere show, dan wel voor een festival. Dus kan het haast niet anders, of elke metalfan in Nederland heeft ze wel eens zien optreden. Iedereen weet dan ook dat het vooral de klassiekers zijn die de band speelt. Ze lijken daardoor altijd een beetje vergeten te zijn dat ze ook nog een nieuwe cd hebben. Misschien dat het vanavond anders was?

Dit keer had Saxon zin om naar het plaatsje Druten te gaan. Niet eens zo'n gekke keuze, want het plaatsje dat vlak bij Nijmegen ligt, ligt redelijk centraal in Nederland. Bij binnenkomst van de Maas- en Waalhallen, moest ik wel erkennen dat de hal veel te groot is voor een band als Saxon. Zalen zoals 013 te Tilburg en het Podium te Hardenberg zijn altijd wel uitverkocht, de populariteit van Saxon is lang niet zo groot om een hal te vullen. Maar ook al was het lang niet half vol, de opkomst was toch ruim voldoende te noemen en het was een gezellige boel.

Het leuke van een show van Saxon is dat ze altijd een jonge heavy metal band als voorprogramma hebben, die normaal nooit naar Nederland zou komen. Dit keer was de eer aan Dream Evil. Zeg nou zelf, hoe vaak per jaar komt er nou een band als Dream Evil naar de lage landen? Inderdaad, bijna nooit. Dus kun je alleen maar genieten voor zolang het duurt (40 minuten). De heavy metal die ze spelen op hun cd's, komt live net zo krachtig over. Het vette geluid weten ze ook op het podium waar te maken. De bandleden stonden er stoer bij, zonder dat het echt overdreven werd. Ze leken zo uit de video van The Book Of Heavy Metal gestapt te zijn, want ze waren allemaal in grijze make-up. Daardoor leek het wel, alsof ze de net vertrokken gitarist Gus G vervangen hadden door Ace Frehley! Het bleek echter een gast genaamd Mark U Black te zijn en is een uitstekende vervanger met indrukwekkend soleerwerk. Het hele optreden was voor de rest vette, mid-tempo heavy metal, met uitschieters de nummers Chasing The Dragon (opener), The Book Of Heavy Metal en Children Of The Night. Door de goede publieksreactie, mogen ze van mij nog wel eens terug komen naar nederland.

In de inleiding, vroeg ik me af of Saxon dit keer hun nieuwe cd weer voor het grootste gedeelte links zou laten liggen. Niets is minder waar. Op twee nummers na werd de hele Lionheart cd gespeeld! Een gewaagde set waar de band wel de enige ballen voor nodig had, want iedereen weet dat het publiek vooral de oudjes wil horen. Ook die werden genoeg gespeeld. Want door bijna de hele Lionheart cd te spelen, ging dat ten koste van de andere meest recente cd's, die wel overgeslagen werden (op Unleash The Beast en Dogs Of War na). Ik vond het een goede deal, zodat aan het eind iedereen wel tevreden kon zijn. Ik was in ieder geval blij met de vele nieuwe nummers, want live klinken Witchfynder Hunter, Man & Machine en Flying On The Edge (met kleine wijzing aan het einde van het nummer) heel goed. Er werd ook meteen geopend met de klapper van de cd, namelijk het titelnummer. Alleen jammer dat het uitstekende geluid van Lionheart dit keer niet aanwezig was op het podium.

Ondanks de setlist waren er verder weinig veranderingen aan het typische Saxon concert. Zanger Biff heerst nog steeds over het publiek alsof ie zelf koning Leeuwenhart is en bassist Nibbs Carter rent nog altijd als een dolle over het podium. Verder verdient gitarist Paul Quinn een dikke pluim. In een eerder verslag vond ik 'm soms erg overdreven, dit keer oogde hij zeer relaxed. Hij nam dit keer de meeste solo's voor zijn rekening, met als absolute uitschieter The Eagle Has Landed. Andere oudjes die bij voorbaad al geslaagd zijn waren onder andere Dallas 1 pm, Denim & Leather etc. Ik kan beter zeggen welke er niet gespeeld werden (onder andere Denim & Leather en Heavy Metal Thunder werden overgeslagen). Persoonlijk ken ik Wheels Of Steel, Motorcycle Man of Princess Of The Night nu wel, maar het publiek vonden ze weer de hoogtepunten van de avond. Dus wie ben ik om daar tegen in te gaan? Al met al weer een geslaagde show.