Enquête

Wat is jouw favoriete studio-album uit november 2021?

Archgoat – Worship The Eternal Darkness
Black Label Society – Doom Crew Inc.
Bullet For My Valentine – Bullet For My Valentine
Converge & Chelsea Wolfe – Bloodmoon: I
Crazy Lixx – Street Lethal
Cynic – Ascension Codes
Der Weg Einer Freiheit – Noktvrn
Exodus – Persona Non Grata
Gov't Mule – Heavy Load Blues
Hemelbestormer – Collide & Merge
Hypocrisy – Worship
In Mourning – The Bleeding Veil
Khemmis – Deceiver
Lock Up – The Dregs Of Hades
Lordi – Superflytrap / Lordiversity
Negură Bunget – Zău
Obscura – A Valediction
Omnium Gatherum – Origin
Proscriptor McGovern's Apsû – Proscriptor McGovern's Apsû
Rhapsody Of Fire – Glory For Salvation
Stormkeep – Tales Of Othertime
Swallow The Sun – Moonflowers
Unleashed – No Sign Of Life
Voices – Breaking The Trauma Bond
een ander album uit november, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

Geen concerten bekend voor 06-01-2022.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Anders "Andy" Johansson (Diablo Swing Orchestra) - 43
  • Freddy Persson (Nostradameus) - 45
  • Randy Rhoads (Ozzy Osbourne)† - 65
  • Tim Roth (Into Eternity) - 46

Vandaag overleden:
  • Huddie "Lead Belly" Ledbetter - 1949
Review

Shape Of Despair - Illusion’s Play
Jaar van release: 2004
Label: Spikefarm Records
Shape Of Despair - Illusion’s Play
Shape Of Despair voegde drie jaar geleden met het magnum opus ‘Angel of Distress’ een belangrijk hoofdstuk toe aan de hedendaagse doom metal geschiedenis. Dat album telde vijf soundscapes die samen zorgden voor een uur unieke en schitterende muziek. De combinatie van grunt, mannelijke en vrouwelijke cleane zang en vooral de enorm sfeervolle keyboardpartijen bliezen een nieuwe wind door het genre. De schoonheid van dat album is niet in woorden te omschrijven, je moest dat album gewoon beleven. En herbeleven, want ik draai het album zo vaak en elke keer, maar dan ook elke keer, krijg ik weer het zelfde onbeschrijfbare gevoel dat ik bij geen ander stuk muziek krijg. Het gevoel laat zich, ik zal toch maar een poging wagen, nog het best omschrijven als een voortdurende wisselwerking van uitzichtloze depressieve gevoelens en een fragiele mooiheid. Wat doe je als muzikant zijnde nadat je iets unieks, monumentaal en prachtigs hebt geschapen? De druk zal althans groot geweest zijn voor dit collectief.

Tijdens het instrumentale ‘Sleep mirrored’ geraak je af en toe in een trance, maar niet diep genoeg om niet af en toe ontwaken. ‘Still motion’ doet het dan in spiritueel opzicht beter. Mijn lichaam en geest beginnen zich te ontspannen als ik naar de mooie samenzang van zuivere mannelijke en vrouwelijke stemmen luister. Eventjes later neem de gruntstem het over en sluiten mijn ogen zich totaal en dwaal ik af naar een desolate plaats. Ik ben eindelijk weg. Daarna volgen bijna tien minuten lang minimalistische synthesiser akkoorden. Depressief maar onaards mooi. Daarna vervalt de band in enkele (uitstekende, daar niet van) standaard doom nummers die veel toegankelijker zijn en mijn vlucht wordt een beetje verstoord. Jammer genoeg grijpt dan enkel het afsluitende titelnummer terug naar het ‘Angel of Distress’-achtige gevoel.

Eindconclusie: een pracht van een (funeral) doom album dat wel niet kan tippen aan de sublieme en eigenlijk perfecte voorganger. Het is een beetje minder sfeervol geworden en alles klikt een beetje directer deze keer. Telkens ik ‘Angel of Distress’ beluister ben ik een volledig uur weg van onze planeet, maar dat zal nooit met dit ‘Illusion’s play’ gebeuren. Niettemin één van de meest magistrale doom albums van het jaar maar persoonlijk ben ik, eerlijk is eerlijk, een klein beetje teleurgesteld. Desondanks, verplichte aanschaf.

Tracklist:
1. Sleep mirrored
2. Still-Motion
3. Entwined in Misery
4. Curse life
5. Fragile Emptiness
6. Illusion’s play

Score: 90 / 100

Reviewer: Kristof
Toegevoegd: 27 oktober 2004

Shape Of Despair - Illusion’s Play
Reactie van onheilsprofeet op 30-10-2004 om 21:00u

inderdaad, dit album valt behoorlijk tegen als je "angels of distress" al hebt beluisterd... maar op den duur leer je het album wel te waarderen

Shape Of Despair - Illusion’s Play
Reactie van Sander op 02-11-2004 om 14:38u

Leuk album, maar hun debuut blijft het beste.

Shape Of Despair - Illusion’s Play
Reactie van Miel op 23-08-2010 om 00:05u
Score: 90 / 100

Allebei prachtalbums!
Ik vindt daarentegen illusion's play helemaal niet tegenvallen. je hoort wel verschillen met angels of distress, maar vindt het verder een prachtplaat!
nu maar oktober afwachten, want ze zijn weer bezig met nieuw spul!

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2021 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.