Op excursie kom je nog eens wat tegen. Zo zocht ik in 1992 in een klein platenwinkeltje in Praag naar wat metalreleases en aldaar lag de cassette Only Our Death Is Welcome van Krabathor in de schappen. Voor mij een onbekende band, maar afgaande op de hoes durfde ik een gok wel te wagen. Andere interessante demo’s of platen waren er niet en ik wilde toch een souvenir meenemen uit (destijds nog) Tsjecho-Slowakije. Thuisgekomen deed ik vol belangstelling de tape in de stereotoren. Vijfentwintig jaar later besluit ik datzelfde te doen om er een kort verslag van te schrijven.

Krabathor bestaat sinds 1984. Eerst is de groep actief onder de namen Monster, Hever, S.A.M., Bastr en Krabator en vanaf 1990 onder de huidige tenaamstelling. Na een vijftal demo’s ziet het debuutalbum Only Our Death Is Welcome het levenslicht. Daarop laten de Tsjechen een mix van death en thrash metal met verstaanbare, droge grunts horen. Death is een voorname inspiratiebron, evenals Metallica, Sepultura en Kreator. De productie is keurig te noemen voor die tijd: helder, scherp en krachtig.

Na de intro Royal Crown volgt direct één van de sterkste tracks. Psychodelic bevat veel memorabele ideeën die blijven hangen. Zowel wat riffs als soleerwerk betreft, is dit een prima eerste kennismaking. Sommige overgangen verlopen niet helemaal soepel, maar de secties zelf liggen zeer prettig in het gehoor. Daarna wordt het jammer genoeg al minder. In het beslist zeer aardige Eternal volgen de instrumenten elkaar te veel in bepaalde delen en de inspiratie en het gevoel voor aangename melodieën lijken als sneeuw voor de zon verdwenen te zijn.

Dat geldt helaas wel voor meer tracks. Als dan ook nog de timing in Convict To Contempt niet helemaal goed is, dan krijgt de aanvankelijk hoge score toch wel een flinke deuk vanwege de technische tekortkomingen. Een instrumentale passage met bijdrage op keyboards brengt er overigens wel afwisseling en sfeer in, maar die sfeer verdwijnt ook weer na een minuut. Before The Carnage is een overbodig intermezzo van een halve minuut. Zo verslapt de aandacht al in de eerste helft van deze release.

Het agressieve, memorabele Pacifistic Death en met name het Death (ten tijde van Scream Bloody Gore) meets Metallica-achtige (ten tijde van Master Of Puppets) Killing My Wrath zullen het live aardig doen. Aardig, dat is ook het gevoel dat je overhoudt bij het beluisteren van veel tracks. Preparing Your End heeft zijn momenten. De sterke melodieën van de opener keren weer even terug, maar over de hele lengte is het te weinig. De riffs heb je al eerder en beter gehoord bij andere bands en de ritmiek is voorspelbaar.

Met Madness Of The Dark Shadows (Worried Childhood is een soundtrack-intermezzo) sluiten de Oost-Europeanen wel weer sterker dan de middenmoot af. Het eindoordeel is een krappe voldoende. Opvolger Cool Mortification (1993) toont de productionele en technische progressie van de Oost-Europeanen, die daarna nog vier platen uitbrengen, die een veel brutere sound (Sepultura, Morbid Angel) in een hoger tempo laten horen. In 2006 houdt Krabathor ermee op, maar in 2013 wordt een doorstart gemaakt. Er zijn optredens op Brutal Assault en er verschijnt een live-dvd, maar inmiddels is het al tijden stil. Alle drie muzikanten werken wel aan het recentelijk uitgekomen Hypnos-album The Whitecrow, twee daarvan als vast bandlid.

Tracklist:
1. Royal Crown
2. Psychodelic
3. Eternal
4. Convict To Contempt
5. Before The Carnage
6. Pacifistic Death
7. Preparing Your End
8. Killing My Wrath
9. Worried Childhood
10. Madness Of The Dark Shadows