Bij sommige bands kun je er blind op vertrouwen dat elke cd goed is. Armored Saint is zo'n band. De groep heeft misschien nooit aan het echt grote succes mogen ruiken en heeft regelmatig te kampen gehad met tegenslagen, maar muzikaal valt er nooit een speld tussen te krijgen. De songs zijn op z'n minst in orde en elke cd weer is maestro Bush aanwezig met zijn ultrastoere zangstem.

Laatste telg Win Hands Down is in mijn ogen en oren één van de beste platen die het Amerikaanse gezelschap ooit op de markt losliet. Van begin tot eind prachtsongs, heavy tot en met en rijk aan afwisseling, melodie en memorabele passages. Zwakke punten heb ik tot de dag van vandaag niet kunnen ontdekken. Het is dus niet zo gek dat deze gloednieuwe live-cd opent met het ijzersterke titelnummer van die plaat. Terecht, want Win Hands Down is wat mij betreft met afstand het gaafste liedje van 2015. Mess is nog zo'n kraker van dat fantastische album.

Klinkt allemaal perfect, maar Carpe Noctum blijkt uiteindelijk niet het ultieme live-document. De band knipoogt namelijk wel erg opzichtig naar het eigen verleden. Net als het live-album Saints Will Conquer bevat deze nieuwe schijf namelijk slechts acht songs. In de jaren tachtig vond iedereen dat waarschijnlijk prima, maar tegenwoordig ligt de lat hoger en verwachten liefhebbers toch wat meer. Zeker in een tijd waarin de cd-verkoop achteruit hobbelt. Veel mini-cd's zie je nu bovendien ook niet meer. Misschien dat Armored Saint de schade in een later stadium enigszins herstelt met een blu-ray waarop wel de volledige optredens prijken, maar daar heeft de koper van deze cd natuurlijk geen reet aan.

Die koper koopt ook weer geen kat in de zak met Carpe Noctum, dat niet. Armored Saint blijft een kundige live-band en spreidt dat hier in compacte speelduur tentoon. Al moet ik eerlijk toegeven dat de sound van mij best wat rauwer mag. Met name de songs van het Wacken-optreden klinken ietwat klinisch. De opnames uit een zaal in het eveneens Duitse Aschaffenburg komen wat spontaner over, maar de sound is begrijpelijkerwijs zo veel mogelijk gelijk getrokken. Wel leuk is de immer opruiende houding van John Bush. De sleet lijkt zijn stembanden maar niet te willen bereiken, dus klinken oude songs als March Of The Saint net zo overtuigend als Left Hook From Right Field, de lekkerste track van het ondergewaardeerde La Raza.

Iedere fan van Armored Saint kan hiervoor gerust naar de winkel of het net op. Maar toch verdienen die trouwe fanaten wel wat meer dan deze acht songs. Toegegeven, zwakke broeders zitten er niet tussen, maar in een tijd waarin dubbele live-albums of op z'n minst tot de nok gevulde enkele cd's de norm zijn, kun je hier eigenlijk niet meer mee aankomen. Maar misschien ben ik uiteindelijk toch te veel liefhebber van deze geweldige songschrijvers om daar vreselijk gefrustreerd over te raken.

Tracklist:
1. Win Hands Down
2. March Of The Saint
3. Stricken By Fate
4. Last Train Home
5. Mess
6. Aftermath
7. Left Hook From Right Field
8. Reign Of Fire