Het komt niet vaak voor dat we een band reviewen uit Colombia. Sterker nog, ik kan zo uit mijn hoofd geen hardrock- of metalband bedenken uit dat land. Wellicht wat oppervlakkig, maar als ik aan Colombia denk, kom ik niet veel verder dan wat namen van voetbalhelden en de drugsproblematiek. Sinds enkele maanden weet ik echter dat het plaatsje Cali een alleraardigste band herbergt die Red Sun Cult heet. Eerder dit jaar werd in eigen beheer het fraaie, zelfgetitelde debuut uitgebracht, waarop een mix van heavy psych en alternatieve rock te horen is. De heren hebben in ieder geval humor, want op de albumhoes prijkt de tekst "over 37 minutes of music", terwijl de plaat in werkelijkheid 36 minuten en 49 seconden duurt.

Op papier bestaat Red Sun Cult pas sinds begin dit jaar. Toch zijn Jonattan Bustos (leadzang, gitaar), Felipe Gonzales (drums) en Carlos Marchant (basgitaar, zang) geen onervaren muzikanten. In exact dezelfde samenstelling was dit trio ook al actief met de garage-/alternatieve rockband The Hounds, dat begin dit jaar opgedoekt werd. Red Sun Cult is dus eigenlijk te zien als een voortzetting van The Hounds. Met het knallende Muses geven de Colombianen een indrukwekkend visitekaartje af. Een heerlijke track waar de energie vanaf spat. De gitaren gaan gierend en galmend hun gang en Bustos steelt met zijn heerlijke, rauwe strot (met een kleine knipoog naar Lemmy) de show. Zonder twijfel een van de betere heavypsychnummers van het jaar.

Dat Red Sun Cult geen typische heavypsychalbum is, bewijst de band met Blue Song, Sudden Blast en Below The Grave. Zo wisselt de groep in eerstgenoemde schaamteloos toegankelijke jazzy passages af met verpletterende, fuzzy gitaarriffs. Erg eigenzinnig en contrasterend, maar het werkt. Het dromerige Sudden Blast ruikt op zijn beurt weer sterk naar jaren negentig alternatieve rock. Below The Grave is nog zo’n vreemd, maar smakelijk hoogtepunt. Via het mysterieuze intro, waarin het bas-, gitaar- en toetsenwerk speels om elkaar heen dansen, brengt Bustos met zijn vuige vocalen en riffwerk weer een dosis furiositeit. Via Sonic Youth-achtige ontspoorde gitaren, voorzien van veel feedback in het middenstuk, wordt het nummer weer opgepakt met een opvallend melodieuze gitaarsolo.

Red Sun Cult is niet altijd makkelijk te behappen. De durf en eigenzinnigheid van deze Zuid-Amerikanen is echter bewonderingswaardig. Dit soort onconventionele platen gaan er bij mij wel in. Toch kan ik mij voorstellen dat de overgangen op deze plaat wat verwarrend werken. Wie echter houdt van stevige psychedelische rock en daarbij de alternatieve rock uit de jaren negentig wel waarderen, dient deze plaat zeker eens te checken. Mocht ik in een gesprek ooit eens uitkomen op Colombia, dan heb ik voortaan met Red Sun Cult in ieder geval een beter gespreksonderwerp te pakken.

Tracklist:
1. Intro
2. Muses
3. World Of Tomorrow
4. Blue Song
5. Sudden Blast
6. Below My Grave
7. Desert Land
8. Underdog
9. Ashes