Iron dit, Iron dat… In eerste instantie wekt de ogenschijnlijk onoriginele bandnaam niet direct ieders interesse om deze release te gaan beluisteren. Totdat je je wat verder verdiept in de materie. De naam komt uit de Ierse folklore. De Tuatha Dé Danann kwamen op 1 mei (de dag van Bealtaine, het jaarlijkse vruchtbaarheidsfeest van de Kelten) naar Ierland, omgeven door wolken. Het mythologische, in magie bedreven volk landde op Sliabh An Iarainn (Iron Mountain) in County Leitrim, waar ze drie dagen lang het donker lieten regeren over de zon.

Drummer Ray Murphy, Ierse doedelzak-speler Matt Bashford (die al toerde met het befaamde Riverdance en ook de low whistle en de inheems Amerikaanse fluit bespeelt) en gitarist Damien Mullane jammen al in 2005 samen, maar het trio krijgt het destijds niet voor elkaar de juiste muzikanten om zich heen te verzamelen om de gewenste sound te creëren.

Vanaf 2012 lukt dat wel met fluitist Ronan Ryan (houten dwarsfluit) en bassist Stephen Hughes. Ze oefenen tijdelijk in een gedesacraliseerde kerk. In februari 2015 komt Unum (naar een idee van Led Zeppelin en de Latijnse uitspraak “E pluribus unum”) in eigen beheer uit. Deze eerste full-length krijgt positieve reacties en later dat jaar is het contract met Prophecy Productions een feit. Deze Duitse maatschappij brengt de door Sean Harrold gemixte plaat op 1 april 2016 opnieuw uit.

Iron Mountain combineert verschillende stijlen. Hoofdzakelijk post-rock en folk. De muziek is zeer avontuurlijk en jamsessie-achtig. De nummers duren daardoor negen minuten of langer, op het bijna zes minuten durende Blitz (met fraaie percussiebijdrage) na. Deze kortste track is grofweg een kruising tussen The National Anthem (Radiohead) en iets dat op Heritage van Opeth had kunnen staan. Unum is dus een zeer gevarieerde release, zeker als ook nog de psychedelische rock uit de seventies aan bod komt in Powow.

Naast de genoemde muzikanten voegen de gastmusici Pat Mangan, Shannon Darby, Karen Hickey, Dee Dermody (The Jimmy Cake) en Steve Hanks veel toe op clarinet, saxofoon, viool en cello, zoals te horen in het prachtige, sfeervolle Bonfires. Deze oudste track kent een prima opbouw, waarbij steeds meer instrumenten hun intrede doen. Aanvankelijk is het nummer subliem ambient (cello, viool, fluit), maar na vier minuten rockt het er op los. Soms zijn de folkelementen even afwezig, maar ze dienen zich al snel weer aan en geven de muziek een kleurrijk en authentiek karakter.

Ondanks de vele verschillende aspecten in de muziek van Iron Mountain, is het vanwege de lange composities wel prettig om het vermogen te bezitten een lange spanningsboog op te kunnen bouwen. Het ene nummer (het memorabele Enthralldom) luistert makkelijker weg dan bijvoorbeeld het dynamische Bonfires of het atmosferische Opium (met een heerlijke vibe, mede dankzij de gave percussie). Elke track bevat memorabele ideeën en sfeervolle folky melodieën, waarbij met gemak beelden van het prachtige Ierse landschap in je opkomen. Unum is een aanrader voor liefhebbers van Ierse folk in combinatie met atmosferische, psychedelische kraut/(post-)rock.

Tracklist:
1. Bonfires
2. Enthralldom
3. Blitz
4. Powow
5. Opium