Veel mensen plakken ten onrechte het etiket New Wave of British Heavy Metal op deze club. Natuurlijk beleeft deze groep in die dagen behoorlijke successen, maar de stijl is een stuk melodieuzer en softer. Meer AOR dan metal. Een beetje zoals Journey en de landgenoten van FM. Wel heeft zo'n beetje iedere muzikant die wat heeft betekend binnen de Britse hardrock bij Praying Mantis gespeeld. Zo drumt de inmiddels overleden ex-Iron Maiden slagwerker Clive Burr een tijdje bij de band en beroert zijn voormalige Maidencollega Dennis Stratton er meerdere periodes de snaren. Ook illustere heerschappen als Paul Di'Anno en Doogie White zingen een blauwe maandag bij dit gezelschap.
Momenteel spelen er wat minder bekende muzikanten in de band, maar voor de muziek maakt dat geen bal uit. Die is namelijk sterk. Ik heb in tijden niet zo'n lekkere, melodieuze rockplaat gehoord. Iets nieuws toevoegen doet Praying Mantis natuurlijk niet, maar dat dit degelijke kwaliteit is, staat buiten kijf. Hier zijn vakmannen aan de slag, met evenveel kennis als liefde. Die liefde leidt tot sterke songs als Believable en het prima gezongen Tokyo. Het materiaal is gesneden koek. Ingewikkelde toeren haalt de band rond Tino en Chris Troy niet uit. Ze verkiezen het liedje boven instrumentale krachtpatserij.
Tel daarbij op dat de productie van de plaat dik in orde is. Gitaarsolo's, riffs, drumpartijen, pakkende melodielijnen en de uitstekende zang van nieuwkomer John Cuijpers sijpelen prettig en krachtig de boxen uit. Met het uiterst herkenbare artwork leidt al dat moois tot een plaat die van voor tot achter af is. Fans van goeie ouwe rock weten wat ze te doen staat.
Tracklist:
1. Fight For Your Honour
2. The One
3. Believable
4. Tokyo
5. Better Man
6. All I See
7. Eyes Of A Child
8. The Runner
9. Against The World
10. Fallen Angel
11. Second Time Around
.jpg){kind=small}
