Laat ik me maar eens van mijn goede kant zien, want vele thrashliefhebbers vinden me inmiddels een oude zeur. Het genre is behoorlijk dood, maar af en toe duikt er een band op die echt de moeite waard is. Neem nu het Amerikaanse Aggravator. Het debuut is nu ruim een jaar uit, maar vrijwel niemand heeft ervan gehoord. Dit kwartet heeft zich simpelweg nooit echt in de schijnwerpers gespeeld. Misschien dat Dead Center Productions daarvoor zal zorgen, want deze is verantwoordelijk voor de re-release van Populace Destructor. Aggravator werkt momenteel hard aan een opvolger, dus wat nu besproken wordt, is eigenlijk een opwarmertje.
Populace Destructor zorgt er in elk geval voor dat er watertandend wordt uitgekeken naar het vervolg. Uit heel veel zaken valt op te maken dat Aggravator het begrepen heeft. Er wordt niet enkel vertrouwd op het gaspedaal, maar de muziek straalt bezieling uit. Dat merk je aan fijne drumroffels, aandacht voor songstructuren en de vele heerlijke twinsolo’s. Born In Uniform is een heel fijne opener met slimme, subtiele tempowijzigingen. Fleshwork straalt hetzelfde gevoel uit. Dit nummer blijft in de eerste secondes hangen, waardoor mijn cd-speler het enkele malen ten onrechte heeft moeten ontgelden. Een leuk grapje, maar ik waarschuw je er wel even voor.
Het album raast in een klein half uur voorbij en ik blijf erbij dat dit een perfecte speelduur is voor een thrash metalplaat. Zelfs met de rustmomenten die Aggravator biedt, blijft dit album goed behapbaar. Het is een plaat die kwaliteit uitstraalt. De productie is wat aan de ruizige kant, maar dat zorgt voor de meest optimale sfeer. Ook de fijne snauw van Derek Jones draagt daaraan bij. Aggravator heeft nog wel het een en ander te leren, maar ik verwacht dat deze band gaat groeien in de nabije toekomst.
Tracklist:
1. Born In Uniform
2. Fleshwork
3. Social Unrest
4. Aestus Mortis
5. Fatalist
6. Populace Destructor
7. Industrial Conflicts
8. Unparalleled Cruelty
9. Isolated Despair
10. Frozen Atrocities
.jpg){kind=small}
