De oplettende metalfans zullen The Vintage Caravan inmiddels wel kennen. Sinds de heruitgave van Voyage, verleden jaar, maken deze piepjonge IJslanders de Europese podia voortdurend onveilig. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door Nuclear Blast die (niet onterecht) een nieuwe Blues Pills in deze band ziet. Er heeft zelfs een verhuizing naar Denemarken plaatsgevonden om dit succes een betere kans te geven, maar de keerzijde van dit verhaal is inmiddels zichtbaar in het vertrek van drummer en damesmagneet Guðjón Reynisson

Arrival is een veelzeggende titel, omdat dit de plaat moet worden waarmee The Vintage Caravan echt naam gaat maken. De volgende grote vintage rockband is gearriveerd. Live maken deze jongelingen het helemaal waar met een aanstekelijk enthousiasme en energie waar praktisch al hun leeftijdsgenoten een puntje aan kunnen zuigen, maar op plaat moet die bevestiging natuurlijk ook komen. Voyage is een erg fijne plaat en het derde album overtreft deze minimaal. Het is dus wederom genieten, maar met ruimte voor groei.

Er is eigenlijk maar één hoorbaar verschil met de vorige plaat: The Vintage Caravan begint langzamerhand volwassen te worden. De muziek is consistenter en de songtitels zijn er behoorlijk op vooruit gegaan. Het geluid is zuiverder, al twijfel ik nog of ik dat echt een vooruitgang vind. Op de eerste helft van de plaat vind je de toegankelijke rocksongs die gevaarlijk commercieel klinken. Natuurlijk gun je de jongens van The Vintage Caravan hun succes, maar de fans willen natuurlijk het vuige geluid van de seventies horen. Tot nu toe klinkt het over het algemeen nog best tof, al kan de band beter.

Geen nood, want zij gaan veel plezier beleven aan de tweede helft. Op Crazy Horses duiken de psychedelische stukken weer op en vieren de invloeden van legendes als Led Zeppelin en Blue Öyster Cult weer hoogtij. Het is dan ook meteen een van de beste nummers van Arrival, maar het echte venijn zit in de staart. Carousel kan zomaar een liveklassieker worden. Het is pakkend, zoals de eerste nummers op deze plaat, maar daarbij ook sfeervol en het heeft iets magisch. Winter Queen heeft dat als epische afsluiter eveneens.

Terwijl de laatste noten wegsterven, overheerst het zalige gevoel. The Vintage Caravan laat andermaal het grootste deel van de concurrentie achter zich en levert met Arrival tenminste een pak nieuwe, toffe retrosongs af waar de kwaliteit je in de meeste gevallen doet vergeten dat de originaliteit nul is. Terwijl The Vintage Caravan verder groeit, wacht ik nieuwsgierig af hoe ver dit ontzettend leuke bandje komt.

Tracklist:
1. Last Day Of Light
2. Monolith
3. Babylon
4. Eclipsed
5. Shaken Beliefs
6. Crazy Horses
7. Sandwalker
8. Innerverse
9. Carousel
10. Winter Queen
11. Say Hello (bonus track)
12. Five Months (bonus track)