Aan die progressie is helaas nu een einde gekomen. Conquer mag dan tekstueel de meest volwassen plaat van het gezelschap zijn, muzikaal en geluidstechnisch laat het werkstuk flink wat te wensen over. Allereerst geeft de productie de songs niet de benodigde schop onder de kont. Het geluid is gruizig en met name het riff- en drumwerk komt niet lekker uit de verf. De muziek is wat rauwer en agressiever, maar net wat te geforceerd. Aangezien Halcyon Way nooit vies is geweest van een technische gitaarpartij, klinken veel songs onprettig chaotisch. Ook betrap ik de drummer er zo nu en dan op dat hij het niet zo nauw neemt met de maat. Prima als je zo nu en dan afwijkt van de vierkwartsmaat, maar doe dat dan wel strak.
Grootste euvel wordt gevormd door de songs. Die zijn op een paar uitzonderingen na niet bijzonder goed. Zo schiet de groep weliswaar voortvarend uit de startblokken met het lekker zware titelnummer, om vervolgens in te kakken met Web Of Lies. Een vreemd gestructureerde song waarin de gitaarsolo totaal geen functie heeft. Het is alsof het stukje egotripperij er op het laatste moment nog even ingeplakt is. Ook vocalist Braun gaat niet geheel vrijuit. De man heeft in het verleden bewezen dat hij over een stoere stem beschikt, maar hij klinkt op Conquer regelmatig veel te iel. Toch verdient hij het voordeel van de twijfel door op de tweede helft van de cd degelijk werk af te leveren. Iets dat overigens niet gezegd kan worden over de grunts die meestal totaal misplaatst zijn.
Kortom, een nogal magere oogst, drie jaar na de mini-cd Indoctrination. Het lijkt wel alsof de plaat niet af is. Te veel songs klinken afgeraffeld, kloppen niet of zijn niet strak genoeg ingespeeld. Het is geen compleet drama, maar van Halcyon Way ben ik beter gewend. De groep heeft dat bewezen, dus hopen we er voor de toekomst maar het beste van.
Tracklist:
1. Conquer
2. Web Of Lies
3. Conceived In Torment
4. Home
5. World Comes Undone
6. Militant
7. Hatred Is My Cause
8. The Poisoned Apple
9. Save Your Tears
10. King Of Ruin
11. Eviscerate The Morning Sun
