Er valt veel te zeggen over de progressieve melodieuze deathmetalformatie Mercenary, maar niet dat de band niet over doorzettingsvermogen beschikt. Van de lijst met ex-leden kunnen inmiddels drie voltallige nieuwe bands worden samengesteld. Vooral in 2009, nota bene na het verschijnen van het ijzersterke Architect Of Lies, vond er een ware slachting plaats: drie leden verlieten de band, waardoor gitarist Jakob Mølbjerg als enige echte oudgediende zo’n beetje eigenhandig een nieuwe line-up moest samenstellen.

Consistentie is echter een andere kerneigenschap die Mercenary karakteriseert, want hoewel de albums weliswaar ietwat schommelden in kwaliteit, was het basisniveau altijd ruim voldoende. Met Metamorphosis wist Mølbjerg met een bijna geheel nieuwe line-up dan ook een erg vette plaat neer te zetten, die weliswaar wisselend werd ontvangen, maar waar mijns inziens helemaal niets mis mee was. En inmiddels ligt in de vorm van Through Our Darkest Days full length nummer zeven in de schappen.

In feite is er ondanks alle tumult niet enorm veel veranderd in de sound van Mercenary, of het moet zijn dat de band nog iets moderner is gaan klinken. Verder is het nog steeds vette, melodieuze death metal met progressieve invloeden en catchy ‘hooks’ en refreinen wat de klok slaat. En gelukkig maar, want daarin voelen deze Denen zich overduidelijk het meest thuis. Hoewel Through Our Darkest Days in eerste instantie nog ietwat matjes klinkt, ontpoppen de nummers zich toch weer stuk voor stuk tot ijzersterke melodeathmetal-pareltjes, die heerlijk wegluisteren, maar genoeg interessants te bieden hebben voor de langere termijn.

Bovendien is de veelzijdigheid groter dan voorheen. Zo kent A New Dawn een verrassend ´open´ sound en is het eigenlijk een heel melodieuze opener. Het hierop volgende Welcome The Sickness is echter direct een stuk donkerder en hakt er bij vlagen bijzonder intens op los. Ook Generation Hate is een furieus nummer dat live ongetwijfeld voor krakende nekken gaat zorgen. Over de gehele linie is Through Our Darkest Days echter beduidend minder hard uitgevallen dan zijn voorganger. De nadruk ligt op fraaie, wijdse melodielijnen en overtuigend gezongen cleane refreinen (Dreamstate Machine, A Moment Of Clarity).

Dat is direct het belangrijkste kritiekpuntje op dit album. Want hoe goed de nummers ook in elkaar zitten, het zijn toch de bovengenoemde beuknummers die de hoogtepunten van Through Our Darkest Days vormen. Een of twee extra uitschieters zou er dan ook voor gezorgd hebben dat Through Our Darkest Days een absolute topplaat was geworden. Nu haalt deze plaat het net niet bij Metamorphosis en met name Architect Of Lies, maar is het wel ‘gewoon’ weer een prima album waarmee Mercenary zijn internationale klasse wederom bewijst.

Tracklist:
1. A New Dawn
2. Welcome The Sickness
3. Through Our Darkest Days
4. Dreamstate Machine
5. A Moment Of Clarity
6. Beyond This Night
7. Starving Eyes
8. Generation Hate
9. Forever The Unknown