De vijfmansformatie Scorpion Child uit Austin, Texas wordt van alle kanten gebombardeerd als de Led Zeppelin van deze eeuw, onder aanvoering van zanger Aryn Jonathan Black, die naast duidelijk herkenbare invloeden van Robert Plant ook iets wegheeft van Steve Marriott. Bij toeval kwam dit kwintet elkaar tegen tijdens diverse jam sessions en deelden een gezamenlijke passie voor de zeventiger jaren, maar de muzikale achtergrond van de heren varieerde van thrash tot bluesrock. Vreemd genoeg kroop de band in Nashville (of all places) bij elkaar om songs te schrijven voor hun debuutalbum, nadat de band na diverse optredens in de regio door de pers omhoog geschreven werd.

Het resultaat is een bundeling van heavy psychedelische tracks die inderdaad zwaar leunen op de muzikale erfenis van Led Zeppelin. Het openingsnummer Kings Highway is hier het bewijs van, waar Polygon Of Eyes met een tekstuele knipoog naar de draken van Dio verwijst met tevens een muzikale knipoog naar Black Sabbath. Maar naarmate het album vordert wordt mijn interesse niet hernieuwd gewekt. De band blijft trouw aan het ingezette pad en weet dit bijna het hele album vol te houden.

Zonder echte uitschieters heeft deze band het voor elkaar gekregen om inmiddels een omvangrijk publiek voor zich te winnen. Ze zullen echter diverser moeten gaan worden in het schrijven van hun songs, om hiermee ergens ook een stuk originaliteit neer te kunnen zetten. Men blijft hangen in de (over?-)waardering voor Led Zeppelin, maar de band kan echt wel meer. Alleen Antioch heeft me even wakker kunnen schudden en dat is wat mij betreft niet genoeg voor een uitstekend rapportcijfer. Die-hard Zeppelinfans zullen hier niet omheen kunnen en op zoek gaan naar een digipackversie met een bonusnummer (zijnde Keep Goin', een Lucifer's friend cover).

Tracklist:
1. Kings Highway
2. Polygon Of Eyes
3. The Secret Spot
4. Salvation Slave
5. Liquor
6. Antioch
7. In The Arms Of Ecstasy
8. Paradigm
9. Red Blood (The River Flows)