Suidakra weet maar niet van ophouden. Eternal Defiance is inmiddels het elfde album en de band lijkt nog steeds te groeien. Een echte misser heb ik deze Duitsers nog niet horen afleveren, dus wat geeft het. Slechts het ietwat geforceerd moderne Command To Charge (2005) staat de boek als een wat mindere plaat. Maar vanaf Caledonia is de kwaliteit zeer constant.

Niet geheel verrassend is dat nu niet anders. Hoewel ik uit nostalgische overwegingen graag teruggrijp op The Arcanum en Emprise To Avalon moet ik toegeven dat Suidakra tegenwoordig de zaakjes op alle fronten beter voor elkaar heeft. De productie is top, het spel is ijzersterk en (belangrijker) de nummers klinken sterker dan ooit. In tegenstelling tot het wat rauwere Book Of Dowth is deze elfde schijf een stuk complexer en orkestraler.

Opnieuw sloeg de band de handen ineen met de Belgische kunstenaar Kris Verwimp en werd een heroïsch verhaal uitgewerkt in tekst en muziek. Zelden heb ik een folkmetalplaat met zoveel diepgang gehoord. De klanken sluiten perfect aan op de thematiek. Folk metal schiet als benaming eigenlijk tekort om deze plaat te beschrijven. Zoals altijd strooit de band rond zanger/gitarist Arkadius Antonik lustig met strijdlustige death- en heavymetalriffs, met hier en daar een zwartgallig partijtje als de snelheid omhoog gaat. De inkleuring, details en akoestische gitaren klinken echter onverminderd folky. Sterk voorbeeld is het pakkende Beneath The Red Eagle waarin de band vooral vocaal lekker afwisselt. Arkadius zorgt met zijn rauwe strot voor het geweld, gitarist Marius Pesch verzacht met zijn heldere stem en sessiezangeres Tina Stabel zet een catchy refrein neer.

Afwisseling lijkt toch al het toverwoord op deze plaat. Zo is Inner Sanctum een lekkere beuker die qua sfeer wat doet terugdenken aan de oudere platen. Vooral het smeuiige gitaarwerk overtuigt. Gek genoeg ben ik op de gehele cd geen zwakke riff tegengekomen. Melodie en hardheid houden elkaar keurig in balans en ook de spaarzame gitaarsolo's steken smakelijk in elkaar. Pluspunten gaan ook naar het grootse keyboardwerk en de fraaie doedelzakpartijen. Laatstgenoemde instrument wil nog wel eens als gimmick gebruikt worden, maar bij Suidakra is de doedelzak alleen aanwezig als de songs erom vragen.

Eternal Defiance is een sterke plaat geworden. Het artwork van Verwimp is wederom prachtig en sluit perfect aan op het epische verhaal dat met hoorbare passie is uitgewerkt. Suidakra blijft door deze plaat simpelweg de beste band in het folkgenre. Simpele meezingers blijven gelukkig uit en oppervlakkige bierliederen hoef je hier niet te verwachten. Deze Duitsers kiezen voor vakmanschap en sterke songs. En dat leidt opnieuw tot waar het om hoort te draaien, goede muziek.

Tracklist:
1. Storming The Walls
2. Inner Sanctum
3. Beneath The Red Eagle
4. March Of Conquest
5. Pair Dadeni
6. The Mindsong
7. Rage For Revenge
8. Dragon's Head
9. Defiant Dreams
10. Damnatio Memoriae