Ik krijg steeds meer waardering voor Joey Belladonna. Tijdens zijn eerste periode bij Anthrax beschouwde ik de zanger als de zwakke schakel van de band. Sinds zijn terugkeer bij de thrashmetalformatie weet Belladonna echter zowel live als op plaat te imponeren. Zijn sterke vocale prestatie was de (enige) positieve verrassing van de in 2011 verschenen langspeler Worship Music. Op het tussendoortje Anthems gaat de vocalist daar nog eens overheen.

Belladonna laat op een zestal covers namelijk horen dat hij uitstekende imitaties neer kan zetten van zeker niet misselijke vocalisten als Bon Scott (AC/DC), Brad Delp (Boston), Steve Perry (Journey), Robin Zander (Cheap Trick) en Phil Lynott (Thin Lizzy). Dat de Anthrax-frontman op de openingstrack Anthem net zo'n irritant hoog stemmetje tentoonspreidt als Geddy Lee in de originele uitvoering van Rush is wat minder plezierig voor het gehoor, maar ook hier geldt dat Joey Belladonna een uitstekend eerbetoon laat horen aan een van zijn vocale helden en favoriete songs uit de jaren zeventig of begin jaren tachtig.

Helaas maakt dat Anthems nog geen goede aanschaf. Net als de zanger probeert ook de rest van de band de originele versies zo dicht mogelijk te benaderen. Dat werkt prima bij een live-concert van een tributeband, maar op cd is zo'n getrouwe imitatie totaal overbodig. Het Amerikaanse gezelschap voegt op elk van de zes covers van overbekende hardrockklassiekers uit langvervlogen tijden vrijwel niets toe aan het origineel. Het karakteristieke Anthrax-geluid is in geen velden of wegen te bekennen. Ook een gastoptreden van Motörhead-gitarist Phil Campbell op Thin Lizzy's Jailbreak weet de meubelen niet te redden.

Anthrax is vergeten dat het succes van sommige van hun eerdere covers als Anti-Social (Trust) en Got The Time (Joe Jackson) er mee te maken had dat ze die nummers een eigen (thrash)geluid meegaven, waardoor die songs goed op een regulier Anthrax-album pasten en daarop zelfs tot de uitschieters behoorden. Dat de groep aan deze EP een van de vele middelmatige tracks van Worship Music heeft toegevoegd, in de vorm van het trage Crawl, maakt Anthems er evenmin interessanter op. Naast de albumversie vind je ook nog een remix van Crawl op het schijfje terug. Toegegeven, die klinkt heel anders dan het origineel, maar met een nieuwe laklaag maak je van een Lelijke Eend uit 1983 nog geen spiksplinternieuwe Ferrari.

Dit mini-album is bovenal bestemd voor de verzamelaars die alles van Anthrax in de kast willen hebben staan. Alle anderen kunnen gewoon de originele krakers van Rush, AC/DC, Boston, Journey, Cheap Trick en Thin Lizzy uit de platenkast te voorschijn halen en nog maar eens draaien (of eindelijk aanschaffen, mocht je de bijbehorende albums nog in je verzameling missen). Wil je de nieuwe Anthrax-EP ondanks mijn waarschuwende woorden toch hebben: Anthems is los verkrijgbaar op (verschillende kleuren) vinyl of als bonus-cd bij een heruitgave van Worship Music.

Tracklist:
1. Anthem
2. Tnt
3. Smokin'
4. Keep On Runnin'
5. Big Eyes
6. Jailbreak
7. Crawl (Album Version)
8. Crawl (Remix)