Op het eerste gehoor klinkt Gold als een moderne versie van oude Haagse bands als Golden Earring, Shocking Blue en Earth & Fire. Typische Nederlandse radiovriendelijke hardrock die wellicht ook fans van Anouk kan aanspreken. De bezwerende vocalen van zangeres Milena Eva zullen velen over de streep trekken, maar klinken anderen misschien iet te nasaal in de oren.
Voor de liefhebbers van hardere gitaarmuziek heeft Gold aanvankelijk weinig op het lijf. Strak georganiseerde composities, ingehouden met weinig gewaagde variatie. Maar als je het gros van de nummers meerdere malen luistert, zullen toch de pakkende pop-refreinen van uptempo-nummers als Antebellum, North en Medicine Man blijven hangen en om meer draaibeurten smeken.
Naarmate Interbellum vordert zal de doorgewinterde metalfan zonder twijfel de krenten uit de pap halen. Het door ijselijke uithalen en gierende solo’s gezegende Gone Under is een must, evenals het stampende The Hunt. De riffs van deze nummers doen denken aan de stijlen van gitaristen Willem Verbuyst (Vanderbuyst) en Selim Lemouchi (The Devil’s Blood), die ooit beiden in heavy metal-belofte Powervice speelden. Vooral de uitgesponnen afsluiter Ruby lijkt een lichte variant te zijn van de slepende psychedelische composities van The Devil’s Blood.
Aanvankelijk dus een vrij tamme plaat, maar de zachtere nummers geven uiteindelijk prijs in de vorm van aanstekelijke pop-refreinen, terwijl de hardere composities Interbellum het nodige excentrieke randje geven. Hoewel Gold er duidelijk naar lonkt zouden tv-optredens en radio-uitzendingen zeker niet misstaan. Eerst staat in ieder geval een optreden op het prestigieuze Roadburn-festival in Tilburg op het menu!
Tracklist:
1. One Of Us
2. Antebellum
3. Love, the Magician
4. Gone Under
5. Dreams
6. North
7. Medicine Man
8. The Hunt
9. Ruby
.jpg){kind=small}
